سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت بازاریابی

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

منیره پناهی – سازمان مدیریت صنعتی

چکیده:

طی سالیان گذشته جذابیت بالای صنعت کاشی، سرمایه گذاران زیادی را به سوی این صنعت ترغیب نموده است . افزایش تولیدات داخلی از یک سو و حضور رقبای خارجی در بازار داخلی از سوی دیگر صنعت کاشی سرامیکی ایران را با مازاد عرضه مواجه نموده است .آمار و اطلاعات گمرک ج . ا . ا نیز نشان می دهند که طی سالهای گذشته این صنعت به طور همزمان با کاهش صادرات و افزایش واردات مواجه شده است لذا امروزه حضور در بازارهای خارجی برای این صنعت به عنوان یک ضرورت مطرح می باشد . با توجه به اینکه حضور موفق در یک بازار، نیازمند اتخاذ استراتژی مناسب از سوی شرکتها می باشد، در این تحقیق سعی شده است تا با مطالعه استراتژی های رقابتی رقبا در بازارهای حوزه خلیج فارس، استراتژی های مناسب جهت حضور مستمر و مداوم در بازارهای این منطقه تدوین گردد . بدین منظور در این تحقیق با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه، نظرات خبرگان صنعت و تجربیات مدیران شرکتهای فعال در بازارهای منطقه خلیج فارس در چهار حوزه موقعیت رقابتی و مزیت ملی ایران در صنعت کاشی، استراتژی های ورود به بازارهای خارجی، استراتژی های عام رقابت و استراتژی های بازاریابی جمع آوری و تحلیل گردیده و در نهایت نتایج ذیل بدست آمده است : کشور ایران در صنعت کاشی سرامیک از مزیت نسبی در تولید برخوردار بوده ولی این مزیت از روند نزولی برخوردار است لذا مدیران شرکت ها و دولت می بایست با استفاده از توسعه دانش فنی و بازاریابی و ایجاد زیرساختهای مناسب و مدرن، موجب تقویت مزیت نسبی در این حوزه شده تا از روند نزولی آن جلوگیری به عمل آید . استراتژی های » ایجاد نمایندگی توسط شرکت های اصلی در خارج « و » صادرات مستقیم توسط شرکت های صادرکننده « به عنوان بهترین راهبردهای ورود به بازارهای خلیج فارسمحسوب می شوند . از سوی دیگر راهبردهای » بهبود مستمر تولیدات « ، » تحویل سریع و به موقع محصول به متقاضیان « و » جلب اعتماد یا اعتمادسازی در بازار به ویژه در میان توزیع کنندگان « به عنوان راهبردهای اصلی رقابت تعیین گردیدند . کیفیت کاشی سرامیکی ایرانی از لحاظ فنی یا ساخت،از کیفیت بالایی برخوردار می باشد و به نظر می رسد که از این نظر شرکتهای ایرانی در بازار رقابتی با مشکلی روبرو نباشند . اما کیفیت کالاهای ایرانی در ذهن مصرف کنندگان بازارهای منطقه از جایگاه مطلوبی برخوردار نبوده و نگرش آنها نسبت به کیفیت محصولات ایرانی، تصویر » کالایی در حد متوسط « است .