سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت استراتژیک

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

علی عظیمی – کارشناس شرکت صا ایران (شیراز) – کارشناسی ارشد مهندسی فناوری اطلاعات دانش
حسین صفری – کاندیدای دکترای مهندسی صنایع دانشگاه تهران

چکیده:

فناوری های نوین ارتباطات و اطلاعات، تغییرات چشمگیری رادر نحوه همکاری «collaboration» میان شرکتها در طراحی، تولید و عرضه محصولات به بازار ایجاد نموده است. دیگر شرکتها با همراهی استراتژیهای سنتی همکاری، کمتر نتیجه مطلوب بدست می آورند و چرخه کوتاه عمر محصولات، عدم وفاداری مشتریان، هزینه های کمتر جایگزینی محصول و سایر تهدیدها ایجاب می نماید تا مدلهای همکاری جدیدی در قالب زنجیره های تامین با قابلیت شکل گیری سریع ایجاد شود.
زنجیره تامین الکترونیکی یکی از راهکارهای موثر در این مورد بشمار می رود. بطور کلی یک زنجیره تامین الکترونیکی ترکیبی از اعضا موقت و بهم وابسته و پراکنده (از نظر جغرافیایی) بوده و بگونه ای طراحی می شود که با استفاد ه از فناوریاطلاعات به نیازهای بازار جوابگو باشد و مزیت رقابتی مناسب را برای اعضا خود ایجاد نماید. ایجاد زنجیره های تامین الکترونیکی نیاز فزاینده ای به همکاریهای فزاینده و انعطاف پذیر داشته، موجب تلفیق سازمانها و هسته های پراکنده گردیده و اتحاد موقت، موثر و کارا را به مدد شبکه های ارتباطی ایجا می نماید. فقدان مدیریت موثر در کنترل و هدایت همکاری میان شرکای زنجیره های تامین الکترونیکی می تواند موجب شکست در کسب وکار شودذ. از این رو تدوین و بکارگیری استراتژی های مناسب همکاری متناسب با ماهیت زنجیره تامین ضروری است.
در اینمقاله چند مدل از استراتژی های همکاری شرکتها در زنجیره تامین الکترونیکی معرفی و مورد بررسی قرار گرفته و در ادامه یک روش پیاده سازی پیشنهاد میگردد.