سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت استراتژیک

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

پیام حسینی – گروه بتن و مصالح پیشرفته پژوهشکده توسعه تکنولوژی طلوع، دانشگاه صنعت
عباسعلی حاجی کریمی – دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه شهید بهشتی تهران
محمدحسین حاجی کریمی – گروه بتن و مصالح پیشرفته، پژوهشکده توسعه تکنولوژی طلوع، دانشگاه صنع
عباس بوشهریان – گروه بتن و مصالح پیشرفته، پژوهشکده توسعه تکنولوژی طلوع، دانشگاه صنع

چکیده:

صنعت بتن به عنوان یکی از صنایع پرمصرف در قبال منابع طبیعی شناخته می گردد بکارگیری مواد خام طبیعی در ساخت سیمان و تولید سنگدانه و آلوده ساختن محیط زیست با محصولات این صنعت از یک طرف و نیاز روزافزون جهت تولید محصولات بتنی از سوی دیگر نشان دهنده این واقعیت است که این صنعت به عنوان یکی از صنایع تاثیرگذار برروی زندگی انسان ها بدل گردیده است با توجه به مفهوم توسعه پایدار، بکاربستن آن در زندگی روزمره، به خودی خود موجب بوجود آمدن نیاز به برنامه ریزی استراتژیک برای سازمان ها، ادارات و صنایع گوناگون درجهت برآوردن ساختن ملزومات گام برداشتن به سوی این توسعه، می گردد. دراین مقاله در ابتدا با تعریف توسعه پایدار و منطبق ساختن آن برعملکرد صنعت بتن به بررسی سمت و سوی عملکرداین صنعت در قبال توسعه پایدار می پردازیم. سپس با ارائه راهکارهای مختلف و بیان نقش هریک از این راهکارها در اثرگذاری بر بالهای توسعه پایدار اکولوژیک به معرفی مدلی استراتژیک جهت دستیابی به توسعه پایدار ازمنظر اکولوژیک درصنعت بتن خواهیم پرداخت.