مقاله استعاره در زبان عرفاني ميبدي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۷ در كاوش نامه زبان و ادبيات فارسي (كاوش نامه) از صفحه ۲۹ تا ۵۸ منتشر شده است.
نام: استعاره در زبان عرفاني ميبدي
این مقاله دارای ۳۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استعاره
مقاله نثر عرفاني
مقاله کشف الاسرار
مقاله ابوالفضل رشيد الدين ميبدي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جبري سوسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استعاره تاکنون بيشتر در شعر مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. در اين پژوهش به دنبال پاسخ به اين پرسش هستيم که استعاره در نثر عرفاني ابوالفضل رشيد الدين ميبدي چه کارکرد هايي دارد؟ براي يافتن پاسخ، کاربرد هاي استعاره را در متن نوبت سوم ده جلد تفسير کشف الاسرار، بررسي کرديم. يافته هاي پژوهش نشان مي دهند که جهان عرفاني کشف الاسرار از استعاره ساخته شده و تنها راه ورود به اين جهان، ادراک استعاره است. استعاره توانمند ترين ابزار زباني در بيان شناخت عارفانه ميبدي از هستي است که براي بيان معاني پيچيده، مبهم، عميق و گاه ناگفتني به کار گرفته مي شود. خلق زيبايي در سخن نيز نتيجه بديهي استعاري بودن زبان است. بنابر يافته ها کارکرد هاي استعاره به دو حيطه شناختي و زيبايي آفريني تقسيم شده است. کارکرد هاي شناختي استعاره در اين متن عبارتند از: تجسم مفاهيم انتزاعي، قابل شناخت ساختن مفاهيم و پديده هاي ناشناخته ،خلق معنا يا شبه معنا، روشنگري مفاهيم و انديشه ها، جاندار نماياندن مفاهيم و پديده ها، اقناع مخاطب، بيان عواطف عرفاني و توصيف. کارکرد هاي زيبايي آفرين استعاره نيز عبارتند از: خيال انگيزي، تناسبات تصويري، فشردگي معنا در کلام (ايجاز)، پويايي تصاوير، ابهام، تفسير پذيري.