سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۸۱

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

سید حسن احمدیان – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام سازمان جهاد کشاورزی

چکیده:

نقشه پایه اصلاح کاربری اراضی از تلفیق سه نقشه شیب، شکل زمین و حساسیت سنگها به فرسایش تعیین گردید که در کل استان ۴۱۱ واحد همگن استخراج و اطلاعاتی نظیر، شدت فرسایش خاک، لیتولوژی، عمق خاک، طبقات ارتفاعی، پوشش، درجه حرارت و بارندگی به آن پیوست گردید. از فواید اصلاح کابری اراضی، فراهم آوردن امکان بهره برداری مختلف از عرصه های با قید موقعیت مکانی آنها تصویری از حال و آنچه که باید باشد (قابلیت اراضی) از منطقه است استفاده از داده های ماهواره ای با توجه به ویژگیهایی از جمله دید وسیع و یکپارچه، استفاده از طول موجهای مختلف طیف نور برای ثبت خصوصیات پدیده ها، پوشش تکراری، سرعت انتقال و تنوع اشکال دادهها بمنظور تهیه نقشه های کاربری اراضی در حال حاضر و آنچه که باید باشد و امکان تعیین مساحت انواع کاربری های مختلف و تلفیق نقشه های از جمله کاربردهای Rs,GIS در این تحقیق میباشد. براساس بررسی انجام شده در تعیین قابلیت اراضی که در مقیاس ۱/۲۵۰۰۰۰ در حوزه آبخیز استان مازندران به مساحت ۲/۵۵۸/۳۶۴ هکتار به انجام رسیده نتایج ذیل حاصل شد. در این بررسی مشخص شد که در حال حاضرمیزان ۳۸/۹۲ درصد معادل ۹۹۵۷۱۵ هکتار جنگل، ۳۵/۲۸ درصد معادل ۹۰۲۵۹۰ هکتار مرتع، ۴/۳۱ درصد معادل ۱۱۰۲۶۵ هکتار زراعت دیم، ۱۷/۴ درصد معادل ۴۴۵۵۵۰ هکتار زراعت آبی و باغات، ۱/۷۱ درصد معادل ۴۳۷۴۸ هکتار خلیج و ۰/۱۸ درصد معادل ۴۶۰۵ هکتار به مرداب اختصاص دارد. نقشه قابلیت اراضی نشان میدهد در یکصدسال اخیر در استان مازندران ۵۰۰۴۱۵ هکتار از عرصه های جنگل به مراتع، زراعت دیم، دیم رها شده، باغات تبدیل شده اند.