سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۲۵

نویسنده(ها):

رضا شاکری – کارشناس مدیریت محیط زیست شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی

چکیده:

در گذشته به منظور ارتقای عدد اکتان بنزین معمولا از موادی مانند تتراتیل سرب (TEL) یا تترامتیل سرب (TML) استفاده می شد اما امروزه استفاده از این مواد بدلیل سمی بودن اکسیدهای سرب خروجی و آلودگیهای محیط زیست منسوخ گردیده و کشورهای دنیا به ندرت از این مواد جهت بهبود عدد اکتان بنزین استفاده می کنند. امروزه به دلیل مخاطرات زیست محیطی ترکیبات آلی سرب وممنوعیت مصرف آن در کشورهای مختلف جهان، گروهی از ترکیبات تحت عنوان کلی (ترکیبات اکسیژن زا) جایگزین ترکیبات سرب دار در بنزین شده اند.پساز حذف سرب از بنزین در جهت رعایت مقررات محیط زیست دو نوع ماده اکسیژنه (الکل ها، اترها) برای ترکیب با بنزین مورد استفاده قرار میگیرد. این مواد بدلیل داشتن اکسیژن، سبب بالا رفتن عدد اکتان بنزین و در نتیجه بهبود احتراق سوخت و کاهش انتشار منوکسید کربن، مواد آلی فرار، هیدروکربنهای اشباع شده و … می گردد.
استفاده از اتانول از سال ۱۹۳۰ و MTBE از سال ۱۹۷۳ بعنوان مکمل سوخت و ماده اکسیژنه مورد توجه قرار گرفته است در کشور ما نیز از ابتدای سال ۱۳۸۱ و در راستای اجرای مصوبه هیات دولت ترکیبات سرب بطور کلی از فرمولاسیون ساخت بنزین حذف و به جای آن از MTBE با فرمول شیمیایی C5H12O که از نظر شیمیایی از خانواده اترها محسوب میشوند استفاده می گردد.
در این مقاله طی یک نگرش کلی، استفاده از اتانول بعنوان سوخت در کشورهای مختلف، جایگاه و میزان مصرف، منابع و روشهای تولید، اثرات و مزایای زیست محیطی استفاده از اتانول به جای MTBE در ترکیب با سوخت های متعارف مورد توجه قرار می گیرد.