مقاله استفاده از الگوريتم ژنتيک در بهينه سازي قابهاي فولادي با اتصالات نيمه صلب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۸ در سازه و فولاد از صفحه ۱۰۷ تا ۱۲۰ منتشر شده است.
نام: استفاده از الگوريتم ژنتيک در بهينه سازي قابهاي فولادي با اتصالات نيمه صلب
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بهينه سازي
مقاله الگوريتم ژنتيک
مقاله اتصالات نيمه صلب
مقاله تحليل غير خطي
مقاله مفصل پلاستيک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وطني اسكويي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: سريع الاطلاق فرد سهند

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با توجه به نقش اتصال تير به ستون، در عملکرد قاب هاي فولادي در اين مقاله سعي شده است جهت تحليل غير خطي و طراحي بهينه قابهاي فولادي نيمه صلب، از الگوريتم ژنتيک استفاده شود. در الگوريتم استفاده شده با ارضاي محدوديت ها و قيد هاي اعمالي (کنترل تنش هاي محوري و اندرکشي، جابه جايي نسبي و تعداد مفاصل پلاستيک ايجاد شده)، سعي در طراحي قاب با مناسب ترين و کمترين وزن شده است. اعمال قيد تعداد و محل رخداد مفاصل پلاستيک در کنار بقيه قيد ها موردي است که مي تواند در عملکرد غير خطي قاب نقش مهمي داشته باشد. جهت تحليل و طراحي اعضاي قاب هاي انتخاب شده از مقاطع استاندارد I شکل (براي تير ها) و Box (براي ستون ها) استفاده شده است. با توجه به ابعاد تير و ستون، همچنين مقدار بار اعمال شده، با توجه به آزمايشات صورت گرفته سختي اوليه به گره هاي اتصال، اختصاص داده شده است. مقدار اين سختي ها توسط الگوريتم ژنتيک در حين روند بهينه سازي تغيير يافته و با حداقل شدن وزن قاب انتخابي، تحت تلاش هاي اعمالي مقدار سختي مناسب آن نيز به دست آمده است. در اين مقاله جهت بهينه کردن وزن قاب، برنامه کامپيوتري تحت نرم افزار MATLAB نوشته شده است که به کمک نرم افزار Excel، توانايي ارتباط (انتقال و دريافت داده) با نرم افزار SAP2000 جهت تحليل طراحي، را دارا مي باشد. در فرايند بهينه سازي وزن سازه بوسيله الگوريتم ژنتيک، از روش هاي تحليل استاتيکي خطي و غير خطي با در نظر گرفتن اثر P-D، بهره گرفته شده است. با توجه به نتايج بدست آمد، تاثير کاهش سختي اتصال تير به ستون (اتصال نيمه صلب) در بهينه کردن وزن قاب هاي کوتاه مرتبه، کمتر از قاب هاي بلند مرتبه انتخاب شده مي باشد. به طوريکه در قابهاي کوتاه مرتبه با کاهش سختي اتصالات، وزن سازه افزايش مي يابد و در قابهاي بلند مرتبه، کاهش سختي اتصال منجر به کاهش وزن سازه شده است. با توجه به نتايج بدست آمده در قاب هاي نيمه صلب، سختي متوسط اتصالات در هر طبقه از بالا به پايين افزايش يافته تا اينکه تقريبا در طبقات پايين به مرز گيرداري نزديک شده است. همچنين در قاب هاي بهينه شده مقدار سختي اتصالات مورد نياز در حالت تحليل خطي بيشتر از تحليل غير خطي مي باشد. که اين اختلاف در طبقات بالا زياد و در طبقات پايين تر تقريبا کمتر مي باشد.