سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و ششمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

شهاب دهواری آسپیچ – دانشجوی کارشناسی ارشد پترولوژی دانشگاه شهید باهنر کرمان
حمید احمدی پور – استادیار بخش زمین شناسی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

در منطقه هراران شهرستان بافت(استان کرمان) تعدادی توده نفوذی کوارتز دیوریتی وجود دارد که به درون گدازه ها و پیروکلاستیک های کمربند ماگمایی ارومیه-دختر تزریق شده اند. این توده ها سه فاز دارند، اولین فاز، دیوریت ریزدانه و خاکستری رنگ است و کمی آمفیبول ریز دارد. فاز دوم (کوارتزدیوریت)،که به درون فاز اول نفوذ کرده، سفید رنگ است. حاوی آمفیبول های فراوان و خیلی درشت و انکلاوهایی از فاز اول است. فاز سوم نیزرگ های آپلیتی می باشند. آمفیبول ها دارای مقدار زیادی ادخال از جنس پلاژیوکلاز و کانی های کدر هستندو چهار الگوی پراکنده، منظم، در امتداد رخ های بلور و الگوی خاص کانی های اوپاک را نشان می دهند. با استفاده از این الگوها، سه نوع آمفیبول در سنگ های فاز اول و دوم شناسایی شد. آمفیبول های نسل اول که در نفوذی فاز اول دیده شده و با سطوح خارجی صاف، ادخال های درشت با الگوی پراکنده و رخ های واضح، متمایز می شوند و محصول تبلور از ماگمای ابتدایی هستند. نسل دوم که در نفوذی فاز دوم دیده می شوند، دو مرحله رشد را با دو الگوی ادخال متفاوت نشان می دهند، به طوری که در هسته این کانی ها، الگوی ادخال مشابه نسل اول است، اما حاشیه آنها یک مرحله رشد دیگری دارد که طی آن ادخال ها، الگوی خاص پیدا کرده و در امتداد سطوح رشد امفیبول منظم شده اند. این گروه می توانند در اثر هضم سنگ های فاز اول، به وسیله مذاب فاز دوم و گرم شدن مجدد و رشد سریع آمفیبول های نسل اول ایجاد شده باشند. نسل سوم نیز فقط در نفوذی فاز دوم دیده شده و تماما در مذاب مادر فاز دوم تشکیل شده اند. اینها هموژن هستند و الگوی ادخال در آنها تابع سطوح رشد بلور است.