سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی اکبر سبزی پرور – استادیار دانشکده کشاورزی ، دانشگاه بوعلی سینا، همدان

چکیده:

در سالهای اخیر استفاده از انرژیهای طبیعی و سالم با توجه به مزایای زیست محیطی آن جایگاه ویژه ای به خود اختصاص داده است که این امر نیز در فرهنگ بکارگیری بهینه انرژی در سیستم های گرمایشی و سرمایشی ساختمانها تاثیر بسزایی گذارده است. در مناطق کویری و بیابانی به دلیل دامنه قابل ملاحظه دما و نوسانان شدید دیگر پارامترهای اقلیمی مصرف سرانه انرژیهای الکتریکی و فسیلی در ساختمانها در صورت عدم رعایت معماری مناسب، بیش از حد معمول خواهد بود. در این مقاله با تکیه بر نوع اقلیم و معماری بومی، چگونگی بکارگیری و دخیره بهتر انرژی های طبیعی در ساختمانهای این مناطق مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. علاوه بر این، در رابطه با چونگی طراحی ساختمانها، نقش سایبانها، رنگ ساختمانها و دیگر موار متناسب با اقلیم های بیابانی، توصیه هایی ارائه می گردد. هم چنین با توجه به در دسترس بودن انرژیهای طبیعی نظیر انرژی خورشیدی، راهکارهایی جهت استفاده از این مواهب طبیعی و سالم در زیست اقلیم های بیابانی پیشنهاد می گردد. بکارگیری این الگوها علاوه بر صرفه اقتصادی زمینه مساعدی را جهت توسعه پایدار و کاهش مصرف انرژی در این مناطق ایجاد خواهد نمود.