سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

وحید باوی – دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه شهرکرد
بهروز شیران – دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه شهرکرد
مهدی قنواتی – دانشگاه پیام نور و باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان

چکیده:

در این بررسی سه رقم از یک گونه سورگوم شامل دو رقم ایرانی پیام و کیمیا و یک رقم خارجی جامبو به منظور شناسایی ارقام مقاوم از طریق اندازه گیری محتوای کلروفیل و کمیت پروتئین های ریشه و برگ و بررسی الگوی الکتروفورزی آنها مورد مطالعه قرار گرفتند . این بررسی با پنج سطح شوری شامل شاهد (صفر میلی مولار )، ۵۰، ۱۰۰، ۱۵۰ و ۲۰۰ میلی مولار به عنوان عامل اصلی و سه ژنوتیپ سورگوم به عنوان عامل فرعی و دو دوره نمونه برداری (نمونهبرداری بعد از ۱۵ و ۳۰ روز اعمال تنش) به عنوان عامل فرعی فرعی در یک طرح کرت های دو بار خرد شده و با سه تکرار با طرح پایه بلوک های کاملا تصادفی انجام شد . غلظت کلروفیل a و b بعد از استخراج به وسیله دستگاه اسپکتروفوتومتر اندازه گیری شد . استخراج پروتئین های محلول برگی و ریشه به روش گای و همکاران ( ۱۹۹۲ ) انجام شد . برای الکتروفورز پروتئین ها از تکنیک SDS-PAGE به روش لیملی و همکاران ( ۱۹۷۰ ) با تغییراتی استفاده شد . بدین منظور از الکتروفورز عمودی با ژل ناپیوسته استف اده شد . به منظور بررسی مقدار کمی پروتئین های محلول برگی و ریشه سورگوم تحت تنش شوری، از روش برادفورد ( ۱۹۷۶ ) استفاده شد . نتایج حاصله از آنالیز داده ها نشان داد که با افزایش غلظت نمک، میزان کلروفیل a و b ، کلروفیل کل و غلظت پروتئین محلول برگی و ریشه، کاهش یافت . همچنین در سطح شوری ۲۰۰ میلیمولار بعد از ۱۵ روز تنش و در سطوح شوری ۱۵۰ و ۲۰۰ میلی مولار بعد از ۳۰ روز تنش، پروتئینی با وزن مولکولی ۵۰kDa در الگوی الکتروفورزی واریته جامبو مشاهده شد که به نظر میرسد، سنتز این پروتئین در اثر بروز ژنهای مقاومت به تنش باشد.