سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: نهمین کنفرانس سالانه انجمن کامپیوتر ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی برجی – بخش مهندسی و علوم کامپیوتر , دانشگاه شیراز
منصور ذوالقدری جهرمی – بخش مهندسی و علوم کامپیوتر , دانشگاه شیراز

چکیده:

در این تحقیق برنامه نویسی ژنتیک بعنوان یک م کانیزم توسعه پرسش مورد استفاده قرار گرفته است . با استفاده از یک مجموعه از پرسشها و سندهای مرتبط و غیرمرتبط بازیابی شده برای هر کدام , برنامه نویسی ژنتیک سعی در تکامل یک معیار ( فرمول ) جهت انتخاب ترمهایی دارد که با آن بتوان به نحو موثر پرسش کاربر را بسط داد . سه مجموعه استاندارد Lisa ، Cranfield و Medline در طی دو مرحله جهت ارزیابی این روش مورد استفاده قرار گرفته است : ۱ ) برنامه نویسی ژنتیک با استفاده از یک زیر مجموعه از پرسشهای یکی از مجموعه اسناد تکامل یافته و با پرسشهای جدید از همان مجموعه اسناد فوق مورد ارزیا بی قرار می گیرد . ۲ ) برنامه نویسی ژنتیک با استفاده از پرسش های یکی از مجموعه اسناد فوق تکامل یافته و با مجموعه دوم مورد ارزیابی قرار می گیرد . روش ١RF احتمالی به عنوان یک روش پایه در این زمینه انتخاب و کارایی الگوریتم پیشنهادی با این روش مقایسه شده است . نتایج حاکی از برتر بودن روش فوق در تمامی آزمایشها می باشد