سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش سازگاری با کم آبی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

هادی معاضد – استادیار دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز
امیر سلطانی محمدی – دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چ
کامران زینال زاده – دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چ
غلامحسین کریمی – دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چ

چکیده:

بدلیل رشد روزافزون جمعیت از یک سو و کمبود منابع آب تازه و انتقال آب از فواصل بسیار طولانی از سوی دیگر، برنامه مصرف آب در آینده به گونه ای خواهد بود که از آب شیرین تنها برای مصرف شرب استفاده می شود و در امور دیگر از آبهای بازیافت شده باید استفاده نمود . یکی از روشهای بازیافت، استفاده از تالابهای مصنوعی است که در سالهای اخیر کاربرد زیادی پیدا نموده است و از آنها با اهداف گوناگون تصفیه فاضلابهای نقطه ای و غیرنقطه ای و نیز با هدف توسعه چشم اندازهای اکولوژیکی مناسب استفاده شده است . تالاب های مصنوعی، سیستم های مؤثری برای تصفیه فاضلابهای شهری و صنعتی هستند که قادرند BOD ، مواد معلق، پاتوژنها، مواد مغذی و فلزات سنگین را از آب حذف نمایند . این سیستم ها هزینه ساخت و نگهداری نسبتاً کمی دارند و در آنها انرژی ( اکسیژن ) لازم از طریق اتمسفر و مواد غذائی مورد نیاز میکروارگانیسم ها از مواد آلی فاضلاب تأمین می گردد . اگرچه تالاب ها در ابتدا بمنظور تصفیه فاضلاب از منابع نقطه ای بکار گرفته شدند، اما در طول سه دهه اخیر ارزش و کاربرد چند منظوره تالاب ها و برکه های گیاهی به خوبی در کشورهای پیشرفته شناخته شده و اهمیت فزاینده آنها در تصفیه رواناب سطحی کشاورزی و شهری نیز مشخص گردیده است . از این رو آگاهی و شناخت درباره توانایی این سیستم های تصفیه در حذف آلودگیهای نقطه ای و غیرنقطه ای در کشورهای در حال توسعه و بویژه در کشورهای خاورمیانه که هم اکنون با بحران کم آبی روبرو هستند بسیار مهم می باشد . در مقاله حاضر محاسن، معایب و راندمان تالابها در حذف آلودگیها از آب و نیز مدیریت و نگهداری
آنها بررسی می گردد .