سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنگره ملی فناوری تولید و فرآوری گوجه فرنگی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حسین محب الدینی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبی
صمد بدبدک – دانشجوی کارشناسی ارشد صنایع غذایی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی
مهدی قره خانی – دانشجوی کارشناسی ارشد صنایع غذایی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی

چکیده:

تفاله گوجه فرنگی یکی از فراورده های جانبی صنایع رب گوجه فرنگی است که بسته به روش فرآوری و خصوصیات گوجه فرنگی خام، شامل نسبت های متفاوت پوست، بذر و مقادیر اندک گوشت گوجه فرنگی است. از لحاظ ترکیبات شیمیایی به جهت بالا بودن پروتئین خام آن که حاوی ۲۲ تا ۲۵ درصد پروتئین با لیزین بالا می باشد، می تواند به عنوان یک منبع پروتئینی ارزان قیمت در تغذیه دامهای اهلی مورد استفاده قرار گیرد. ترکیب شیمیایی تفاله گوجه فرنگی از نظر درصد رطوبت، پروتئین خام، چربی خام، عصاره عاری از نیتروژن، الیاف خام و خاکستر به ترتیب ۲۸/۴، ۰۸/۲۴، ۷/۱۵، ۱۱/۳۲، ۷۸/۲۰ و ۰۵/۳ می باشد. محدودیت عمده در استفاده از این ضایعات در جیره طیور، میزان الیاف نسبتا بالای این تفاله می باشد. البته قسمت عمده این الیاف در بخش پوسته قرار دارد و منجر به کاهش قابلیت دسترسی انرژی آن می گردد. در طی آزمایشی که از تفاله های گوجه فرنگی به عنوان یک منبع غنی از ویتامین E در جیره جوجه هایگوشتی استفاده شده بود، مشاهده شد که استفاده از تفاله های گوجه فرنگی نسبت به گروه کنترل ( بدون تفاله) سبب ماندگاری بیشتر گوشت بعد از کشتار و کاهش فساد ناشی از تخریب لیپیدها در گوشت می گردد. بررسی های اخیر نشان می دهند که با جایگزین کردن ۱۵ درصد تفاله گوجه فرنگی در جیرهگاوهای شیری تولید شیر افزایش یافته است.