سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سید محمود حسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابانزدایی
حامد شفیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابانزدایی
احمد احمدیان – دانشجوی دکتری اکولوژی، دانشگاه زابل
کوزاد پرسور – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابانزدایی

چکیده:

امروزه استفاده از سیستم های اطلاعات جغرافیایی و تصاویر ماهواره ای جایگاه و نقش ویژه ای در مطالعات مربوط به منابع طبیعی و محیط زیست یافته است. مقایسه تصاویر حاصل از یک دوره زمانی مشخص می تواند روند تغییرات هر منطقه را نشان دهد.در جنوب شرقی ایران در منطقه سیستان، چندین خشکسالی در طی قرن اخیر رخ داده و خشکسالی اخیر (۱۹۹۹-۲۰۰۶) وخیم ترین خشکسالی در ۶۰۰ سال گذشته گزارش شده است به طوریکه اثرات زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی زیادی را به دنبال داشته است. دراین تحقیق با استفاده از تصاویر سنجنده TM سال ۱۹۹۸ که مربوط به زمان قبل از خشکسالی بوده و نیز تصاویر سنجنده ETM+ سال ۲۰۰۲ که در زمان خشکسالی برداشت شده است، تغییرات پوششگیاهی سیستان به کمک شاخص گیاهی WDVIمورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده عمده ترین تغییرات صورت گرفته در قسمتهای مختلف منطقه به صورت احیا، تخریب و بدون تغییر طبقه بندی گردید. پس از محاسبه نقشه تفاضلی مشخص شد که سطح پوشش از ۱۰۱ هزار هکتار در سال ۱۹۹۸ به ۲۴ هزار هکتار در سال ۲۰۰۲ رسیده است که عمده ترین تغییر مربوط به اراضی زراعی رها شده و حذف پوشش در این مناطق است. از طرفی در قسمتهای چاه نیمه، نیاتک، قرقری و مراتع قرق شده لورگ باغ که جزء جنگلهای دست کاشت و مناطق حفاظت شده بودند پوشش گیاهی افزایش یافت.