سال انتشار: ۱۳۷۱

محل انتشار: هفتمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علیمحمد رنجبر – مرکز تحقیقات نیرو
علیرضا شیرانی – مرکز تحقیقات نیرو
امیرفرشاد فتحی – مرکز تحقیقات نیرو

چکیده:

هزینه نسبتاً زیاد احداث خطوط انتقال سبب گردیده که همواره روشهای مختلفی جهت افزایش قدرت قابل انتقال خطوط انتقال مورد بررسی قرار گیرند .
استفاده از خازن سری بعنوان یکی از روشهای موفق در جهت نیل به مقصود فوق از دهه ۱۹۴۰ در شبکه های قدرت معمول گردیده و سبب شده که قدرت انتقال خطوط که توسط این عنصر جبران گردیده اند به نحو چشمگیری افزایش یابد . از سوی دیگر متاسفانه علیرغم این مزیت خاص خازن سری و قابلیتهای دیگر آن در کنترل بار و بهبود پایداری گذاری شبکه بدلیل مسائل جانبی که این عنصر در شبکه های برق ایجاد می نماید تاکنون هیچگونه تدبیری جهت استفاده از آن در شبکه های برق ایران بکار بسته نشده است .
در این مقاله که به بررسی اثرات خازن سری در شبکه های برق بطور اعم و شبکه برق ایران بطور اخص می پردازد سعی گردیده که مزایا و معایب استفاده از خازن سری که در کنار کنترل کننده های سریع تغییر فاز ۱ خطوط HVDC و SVC ها که فصل جدیدی را تحت عنوان ۲ FACTS پدید آورده مورد بررسی قرارداده و روشهای مختلف را جهت بررسی اثرات آن ارائه نموده و در نهایت اثرات استفاده از آن را در خطوط ۴۰۰ کیلوولت طویل ( بیش از ۳۰۰ کیلومتر ) ایران مورد بررسی قرار دهد .