سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: ششمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مرتضی دلاوری کوشان – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تهران
علی درویش زاده – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تهران

چکیده:

منطقه مورد مطالعه در بخش جنوبی زرند ساوه واقع شده است و شامل سنگ های ولکانیک و پیروکلاستیک وابسته و اساسا از نوع الیون بازالت،پیروکسن آندزیت ، تراکیت ، داسیت و ریولیت می باشد. سن این ولکانیت ها از ائوسن (ریولیت های ائوسن) تا الیگوسن بوده و عمدتا توسط دایک های حد واسط قطع می شوند. بر اساس مطالعات ژئوشیمیثابت می شود که این ولکانیت ها ارتباط ژنتیکی با هم نداشته و در واقع از سه سری سنگی مجزا تشکیل شده اند که عبارتست از : ۱- ریولیت های ائوسن، ۲- پیروکسن آندزیت ها و انواع تفریق یافته تر آن و ۳- مجموعه بازیک تا اسید الیگوسن که تنها در امتداد یک شکاف در وسط دشت زرند فوران کرده است. مجموعه اول به سن ائوسن، ترکیب کالکوآلکالن داشته و اساس از نوع ریولیت و فقیر از (K2O=%0.06)K2O می باشند. پیروکسن آندزیت های مجموعه دوم به سن الیگوسن نیز ترکیب کالکوآلکالن داشته و علیرغم تفریق کمتر نسبت به مجموعه اول، واجد پتاسیم بیشتری می باشد. مجموعه سوم شامل الیوین بازالت، داسیت و ریولیت بوده و از نظر سنی در مرحله تاخیری نسبت به مجموعه های دیگر از طریق شکستگی ها به سطح زمین رسیده است. سنگ های اخیر بر اساس دیاگرام های عنکبوتی و مطالعات ژئوشیمی از تفریق در یک اتاق ماگمایی درون پوسته ای شکل گرفته است.