سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد یزدانی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
همت اله پیردشتی – استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
محمد علی اسماعیلی – استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
محمد علی بهمنیار – دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده:

به منظور بررسی اثرات کودهای آلی ، شیمیایی، باکتری های حل کننده فسفات و محرک رشد بر میزان کلروفیل برگ ، نیتروژن برگ و دانه ذرت رقم سینگل کراس ۶۰۴ آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی مجتمع آموزش عالی علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در سال زراعی ۱۳۸۶ در قالب کرت های خرد شده با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار به اجرا درآمد . عامل اصلی در سه سطح شامل ۱- کود دامی (به میزان بیست تن در هکتار)، ۲- کود سبز (به میزان پانزده تن در هکتار) و ۳- شاهد (بدون استفاده از کود آلی) و عامل فرعی در هشت سطح شامل: ۱- NPK (بر اساس عرف زارع)، ۲- NPK+ باکتری های حل کننده فسفات (PSM)+ باکتری های افزاینده رشد گیاه (PGPR) و ۳- N50%P -5 ،؛PGPR + PSM+N50% PK -4 ،PSM PGPR +NP50%K، PSM +NK -7 ،PGPR +PK -6 ،PGPR +PSM +50%K و PGPR+PSM -8 در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که باکتری های حل کننده فسفر و باکتری های محرک رشد با نهاده کافی (عرف زارع) عملکرد دانه را در کرت های کود سبز و شاهد به طور معنی داری افزایش داد. در مرحله ظهور گل تاجی بوته ها در کرت های کود دامی و کود سبز نسبت به کرت های شاهد دارای محتوی کلروفیل بالاتری بودند. در تمامی مراحل، کاهش ۵۰ % کود فسفره و کاربرد کودهای بیولوژیک تفاوت معنی داری در محتوی کلروفیل برگ ایجاد نکرده اما کاهش ۵۰ درصدی کود ازته تقریباً سبب کاهش محتوی کلروفیل، درصد و مقدار نیتروژن تجمع یافته در اندام های هوایی در مراحل رشد گردید . در کرت های کود سبز مصرف کود بیولوژیک با نهاده کافی مقدار نیتروژن تجمع یافته در دانه را نسبت به کرت های مشابه در کرت های کود دامی و شاهد به طور معنی داری افزایش داد.