سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در نگهداشت انرژی
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
محمدرضا عصاری – استادیار دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول
حسین بیرانوند – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول

چکیده:
در این پژوهش طرحی متشکل از یک دودکش خورشیدی و سیستم پمپ و پوشال (مشابه کولرهای آبی معمول) برای افزایش سرمایش و تهویه ی طبیعی بخشی از یک واحد مسکونی آپارتمانی در طبق هی چهارم، درشهر خرم آباد لرستان، پیشنهاد، اجرا و آزمایش شده است. دودکش خورشیدی عبارت است از یک کانال هوا، با یک جدار شیشه ای روبه جنوب، که به واسط هی اثر شناوری، جریان هوا در آن برقرار م یشود. دودکش خورشیدی با عرض ۹۲ سانتی متر و طول سه متر، طراحی، ساخته و با اتصال به کانال کولر روی پشت بام، نصب شده و سیستم پمپ و پوشال روی پنجره ی جنوب شرقی نصب گردیده است. دودکش خورشیدی در چهار عمق (فاصله ی هوایی بین صفحه ی جاذب و پوشش شیشه ای) و سه زاویه ی نصب، مورد اندازه گیری و آزمایش قرار گرفته است. دمای داخل دودکش، دمای صفحه ی جاذب، و دمای داخل واحد مسکونی، درچند نقطه، و آهنگ تهویه، انداز هگیری شده است. با توجه به نتایج به دست آمده، مشخص شد که بهترین زوای هی نصب و بهترین فاصله ی هوایی بین صفح هی جاذب و پوشش شیشه ای (عمق دودکش خورشیدی) به ترتیب ۵۵ درجه و ۲۳ سانتی متر است. بهترین آهنگ تهویه و ک مترین دمای داخلی، برای حالت یادشده به ترتیب ۱۵۰ متر مکعب در ساعت و ۲۸ درجه ی سانتی گراد بود.