سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پانزدهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدرضا نیرومند – دانشجوی دکتری مکانیک – دانشگاه صنعتی اصفهان
محمدرضا فروزان – استادیار دانشکده مکانیک – دانشگاه صنعتی اصفهان
سیدجعفر گلستانه – کارشناس ارشد صنایع – شرکت لوله و تجهیزات سدید
علیرضا طباطبایی – کارشناس برق – شرکت لوله و تجهیزات سدید

چکیده:

جوشکاری لوله ها معمولا به روش قوسی زیر پودری انجام می گیرد. از جمله مشخصات این نوع جوشکاری تنش های پسماند قابل ملاحظه ای است که پس از آن در قطعه باقی می ماند. با توجه به کاربرد وسیع این لوله ها در خطوط انتقال نفتو گاز، همراه شدن تنش های پسماند کششی ناشی از جوشکاری با خورندگی محیط منجر به شکل گیری نوعی ترک موسوم به ترک خوردگی تنشی می شود. در این تحقیق هدف آن است که با استفاده از بهینه سازی فرایند جوشکاری، تنشهای پسماند ناشی از آن کاهش یابد. این تنش ها به کمک روش محاسباتی بر مبنای تحلیل اجزا محدود تعیین می گردد. به منظور بهینه سازی ابتدا یک مدل شبکه عصبی از فرایند جوشکاری برای محاسبه تنش های پسماند تهیه شده است. برای بهبود کیفیت اموزش شبکه عصبی، تولید داده های مورد نیاز آن به روش تاگوچی در طرای آزمایش انجام گرفته است. سپس بهینه سازی فرایند با استفادهاز روش الگوریتم ژنتیک انجام گرفته است نتایج نشان می دهدتنشهای پسماند به کمتر از نصف کاهش یافته است.