سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

قاسم مصلحی – استادیار دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی اصفهان
حسن خاکباز – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

یکی از روشهای معمول ارزیابی پروژه ها، روش نرخ بازگشت داخلی (IRR) می باشد. اما مهمترین مشکلی که این روش با آن روبرو است. وجود چند نرخ بازگشت داخلی برای یک پروژه است که تصمیم دربارۀ قبول و یا رد آن پروژه را دشوار می کند. آنچه که معمولا بیان می شود این است که وجود چند نرخ بازگشت، حالتی ابهام آمیز برای پروژه بوجود می آورد. اما در این مقاله نشان داده می شود در زمانی که چند نرخ بازگشت داخلی داریم، هر کدام از نرخها، با توجه به جریان سرمایه گذاری مربوط به خود توجیه پذیر می باشند. روش ارائه شده به این صورت است که ابتدا جریان سرمایه گذاری مربوط به هر نرخ را محاسبه کرده و مشخص می کهنیم که این جریان، یک جریان سرمایه گذاری خالص و یا یک جریان وام گیری خالص می باشد؛ سپس براین اساس در مورد مطلوبیت پروژه تصمیم گیری می نماییم. نکتۀ قابل وجه این است که بدون توجه به نرخ مورد استفاده تصمیم نهایی یکسان بوده و منطبق بر روش ارزش فعلی می باشد.