سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

احمد خیاط – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
کامران رضا یزدی – استاد یار گروه علوم دامی دانشکده علوم زراعی و دامی پردیس کشاورزی و منا
محمدرضا مشایخی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

چکیده:

به منظور بررسی اثر سطوح مختلف اوره و ملاس درتغذیه بره های پرواری از ۷۲ رأس بره نر عربی در قالب یک طرح کاملاً تصادفی باآزمایش فاکتوریل ۴×۳ استفاده گردید . دوازده جیره غذایی با۴ سطح اوره صفر (U1) ، ۰/۵ (U2) و ۱ (U3) و ۱/۵ (U4) درصد و ۳ سطح ملاس صفر( M1) و ۷/۵ (M2) و ۱۵ (M3) درصد درماده خشک با مقادیر پروتئین خام و انرژی قابل متابولیسم یکسان بمدت ۹۰ روز در اختیار بره ها قرارگرفت . درطول آزمایش بره ها از خوراک مخلوط به صورت آزاد استفاده می نمودند. نتایج نشان دادکه اثر متقابل سطوح مختلف اوره و ملاس اثر معنی داری بر روی ا فزایش وزن روزانه بره های گروههای مختلف آزمایشی نداشته است . اما این اثر بر روی ماده خشک مصرفی بره ها معنی دار بوده است، بطوریکه بیشترین ماده خشک مصرفی را بره های گروه آزمایشی ۵ (M2 U2) با ۰/۰۰۹ ± ۱/۴۱ و کمترین آنرا بره های گروه آزمایشی ۱۰ (U4 M1) با ۰/۰۶۷ ±۱/۰۸ کیلوگرم دارا بودند (۰/۰۵>P) .اثر متقابل سطوح مختلف اوره و ملاس بر روی ضریب تبدیل غذایی بره ها معنی دار بود، بطوریکه کمترین این صفت را بره های گروه آزمایشی ۱۱ (U4M2) با ۰/۷۲۸ ±۵/۷۹ و بیشترین آنرا بره های گروه آزمایشی ۹ (U3M3) با ۰/۵۰۸ ± ۶/۸۱ کیلوگرم دار ا بودند (۰/۰۵>P) اثر متقابل سطوح مختلف اوره و ملاس بر روی بازده لاشه بره ها معنی دار نبود .محاسبه اقتصادی بعمل آمده نشان داد که استفاده از اوره و ملاس سبب کاهش هزینه خوراکمصرفی به ازای هرکیلوگرم افزایش وزن زنده بره ها شده، و استفاده از ۱/۵ درصد اوره به همراه ۱۰ تا ۱۵ درصد ملاس در جیره غذایی بره های پرواری قابل توصیه است.