سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

پریوش موبد – کارشناس ارشد سازمان آب و برق خوزستان
کاظم رنگزن – عضو هیئت علمی ورئیس گروه سنجش از دورو GIS دانشگاه شهید چمران اهواز
احمد سواری – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم دریایی واقیانوسی خرمشهر
هدی خالدی – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم دریایی واقیانوسی خرمشهر

چکیده:

امروزه تعیین کیفیت ودرجه آلودگی منابع آبی نیاز به دقت نظر به بسیاری از شاخص های زیست محیطی دارد . میزان کلروفیل در منابع آبی ، تخمین مناسبی از تولید اولیه در منابع آبی ووضیت چرخه غذایی وپراکنش فیتوپلانکتونها در منابع آبی رانشان می دهد .
سنجنده هایی که قادرند کلروفیل را سنجش نمایند شامل حسگر (CZCS) ، حسگر MODIS ، ماهواره نیمبوس ، حسگر Seawifs ، ماهواره Sea sat که توسط دانشمندان مختلف به کار گرفته شده اند . در آبهای خورموسی وشمال شرق خلیج فارس ازداده های landsat TM و MODIS استفاده گردید .
در ناحیه خورموسی ( سال آبی ) ۷۷-۷۸ با توجه به حساسیت های باندهای TM نسبت به پدیده های مختلف ، از باندهای ۱B,2G و ۳R انجام گرفت وازفرمول RIR-R /RIR+R نقشه NDVI تهیه گردیدو همچنین نسبت باند (۱) TM به باند (TM (2 بدست آمد که در بخشهای وسیعی از خورموسی کلروفیل در حدودmg/m³۰/۵ اندازه گیری شددر آبهای شمال خلیج فارس ( سال آبی ) ۸۲-۸۳ با اعمال الگوریتم نرم افزار ENVI 3.6 از باندهای ۱۰ ، ۹ و ۱۱ بر باند۱۲و ترکیب این باندها مقدار کلروفیل بدست آمد . نتایج حاصل از بررسی تغییرات کلروفیل نشان داد که کلروفیل aسطحی ( ۰,۲-۱ mg/m³ )و کلروفیل a عمقی(۱,۶-۰,۴ mg/m³) تغییر رانشان می دهد .