مقاله استفاده از سيستم جديد هوشمند استنتاج فازي – عصبي تطابقي (ANFIS) براي پيش بيني قدرت سرطان زايي ويروس پاپيلوماي انساني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك (ره‌ آورد دانش) از صفحه ۹۵ تا ۱۰۵ منتشر شده است.
نام: استفاده از سيستم جديد هوشمند استنتاج فازي – عصبي تطابقي (ANFIS) براي پيش بيني قدرت سرطان زايي ويروس پاپيلوماي انساني
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پاپيلوما ويروس
مقاله ANFIS؛ پيش بيني
مقاله سرطان زايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كناركوهي عذرا
جناب آقای / سرکار خانم: سليمان جاهي حوريه
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحي شهاب
جناب آقای / سرکار خانم: رياحي مدوار حسين
جناب آقای / سرکار خانم: مشكات زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ويروس هاي پاپيلوما بر اساس قدرت و پيش آگهي سرطان هاي ايجاد شده توسط آنها با استفاده از پروتئين هاي ويروسي E6 وE7  به سه گروه با خطر بالا، پايين و متوسط تقسيم بندي مي گردند. امروزه از روش هاي مختلف مدل سازي در پزشکي باليني، در تشخيص بيماري ها و بررسي ويژگي هاي مولکولي آنها استفاده مي شود. در ميان روش هاي نوين مدل سازي، سيستم هاي فازي از جايگاه ويژه اي در زمينه هاي مختلف علوم برخوردارند. هدف از اين مطالعه به کارگيري يک مدل هوشمند رياضي براي پيش بيني قدرت سرطانزايي ويروس پاپيلوماي انساني بر اساس تعدادي از ويژگي هاي بيوشيميايي پروتئين E7 مي باشد.
مواد و روش ها: در اين تحقيق با استفاده از سيستم استنتاج فازي – عصبي تطابقي(ANFIS)  روش جديدي جهت تخمين ميزان سرطان زايي ويروس هاي پاپيلوماي جدا شده از بيماران ارايه شده است. فرآيند توسعه و ارزيابي مدل با استفاده از مجموعه داده هاي واقعي و معيارهاي آماري و گرافيکي مختلفي صورت گرفته است. بدين منظور با تهيه داده هاي بيوشيميايي و بيوفيزيکي موردنياز در مورد ژنE7  از اطلاعات موجود، اقدام به ايجاد مدل مورد نظر شد. در مرحله بعد نتايج حاصل از مدل با داده هاي واقعي اعتبار يابي شد.
يافته ها: طبق نتايج تحقيق، مدل ايجاد شده قادر به پيش بيني موفقيت آميز سرطان زايي پاپيلوما ويروس ها است. مقادير RMSE و R2 مربوط به مدل در مرحله آموزش به ترتيب برابر ۱۸/۱۰۱ و۹۹/۰ و در مرحله ارزيابي ۸/۱۷۳ و ۹۴/۰ به دست آمد.
نتيجه گيري: طبق نتايج به دست آمده، استفاده از مدل تطبيقي استنتاج فازي – عصبي، دقت تخمين شدت پديده سرطان زايي ويروس را به ميزان قابل توجهي بهبود مي بخشد. روش ارايه شده در اين تحقيق رهيافت جديدي در تخمين سرطان زايي محسوب شده و به خوبي قابليت اتصال و ترکيب با مدل هاي باليني و نيز بهنگام سازي با توجه به شرايط واقعي را دارد.