سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ابوالفضل معینی – دانشجوی دکتری آبخیزداری و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم
ام البنین بذرافشان – کارشناس ارشد آبخیزداری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

سیل بر اثر عوامل مختلفی مانند بارش های سنگین و متوالی ، ذوب برف و دریاچه های موجود در ارتفاعات ، شکست سد ها و کاهش پوشش گیاهی بوقوع می پیوندد . در کشور ما ایستگاههای اندازه گیری جریان و بارش قدمت چندانی ندارند و تعداد آنها نیز نسبت به استاندارد جهانی کم است و علاوه بر این قرائت و اطمینان از صحت اطلاعات برداشت شده از ایستگاهها نیز در حد مطلوبی نیست . این عوامل موجب طراحی نادرست و عدم تخمین صحیح از قدرت و شدت سیلابها در ناحیه احداث می شود که موجب سرریز آب از بدنه سد و حتی شکست آن میگردد و خسارتهای زیادی را در پایین دست سد موجب میشود . با بکارگیری روش سیل باستانی و دستیابی به اطلاعات تکمیلی مناسب برای استفاده در مطالعات سیل – دوره بازگشت میتوان خسارتهای ناشی از سیل را کاهش
داد . در این روش خصوصیات سیل های گذشته در یک حوزه آبخیز شامل سن و دبی قدیمه با روشهای مخصوصی که در این مقاله به آن پرداخته می شود، تعیین و پس از انجام محاسبات آماری نسبتا پیچیده مخصوص سیل باستانی ، برای طراحی انواع سازه های آبی و آبخیزداری مورد استفاده قرار می گیرد . در حقیقت این روش باعث واقعی شدن و بهبود منحنی سیل – دوره بازگشت ودر نتیجه موجب ایمن سازی و صرفه جویی اقتصادی در طراحی و ساخت انواع ابنیه از جمله سد می گردد .