سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

طیبه پرهیزکار – عضو هیئت علمی بخش بتن مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن
هیله مایر – استاد دانشکده فنی دانشگاه برلین
امیرمازیار رئیس قاسمی – کارشناس بخش بتن مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن
پرویز قدوسی – استادیار دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت

چکیده:

یکی از پارامترهای مهم در افزایش دوام بتن، کاهش نفوذپذیری می باشد. در این مقاله با توجه به تحقیقات انجام شده در خصوص توزیع دانه بندی مصالح سنگی، و استفاده از یک مدل ریاضی از توزیع دانه ها صورت می پذیرد . هدف از این تحقیق دستیابی به بتنی با حداکثر تراکم و استفاده از حداقل میزان مواد سیمانی می باشد، بگونه ای که ضمن حفظ کارآئی، نفوذپذیری بتن به حداقل میزان ممکن کاهش یابد.در این مقاله نتایج آزمایشهای مقاومت فشاری، نفوذپذیری تحت فشار آب، نفوذپذیری یون کلرید و جم عشدگی طرح اختلاط بهینه شد های که در آن از یک منحنی دانه بندی گسسته اصلاح شده و میزان سیمان متعارف استفاده شده است، ارائه گردیده است. نتایج تحقیقات نشان م یدهد این طرح اختلاط ضمن کاهش نفوذپذیری در شرایط آزمایشگاهی و شبیه سازی خلی ج فارس، باعث افزایش چشمگیری در مقاومت فشاری و کاهش جمع شدگی نیز شده است.