سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: بیست و چهارمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمد زمان زاده – دانشکده زمین‌ شناسی، پردیس علوم دانشگاه تهران
محمد قویدل سیوکی – شرکت ملی نفت ایران
عبدالحسین امینی – دانشکده زمین‌ شناسی – پردیس علوم دانشگاه تهران

چکیده:

یکی از ابزارهای مورد استفاده در تعیین عمق تدفین، استفاده از سیمان حالی است که در محیط‌های دفنی شکل گرفته‌اند. با توجه به اینکه دانستن قامت تدفین در سازنده‌های زاکین و فراقون که از اهمیت مخزنی برخوردارند مهم است حضور ۳۰ نان‌های تدوینی از قبیل دولومیت های زین اسبی ، سیمان کلریتی و سریسیتی برای بررسی قبور این سازند ها از پنجره هیدروکربی مایه و به خصوص رسیدن به زون گاز خشک مورد توجه قرار گرفته است. در اینجا سعی شده که با استفاده از سیما نهایی موجود در سنگ‌های تخریبی اعم از سیلیکاته ، کلریتی و سریسیت و کربنات، دولومیت زین اسبی، تاریخچه تدفین سازنده‌های زاکین و فراقون در مقطع کوه گهگم بازسازی گردد طوری که حداقل عمق تدفین این ساز تنها بین دو – یک کیلومتر و بیشتر تدفین این صحنه‌ها تا آغاز محدود کاتازنز بود و دامن دمایی در حدود ۱۶۰ – ۹۰ درجه سانتی‌گراد را تحمل کرده‌اند.