سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

علی بقایی – دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، دانشکده مهندسی شیمی
طاهره کاغذچی – دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، دانشکده مهندسی شیمی

چکیده:

با پیشرفت علم و تکنولوژی و نیاز روز افزون به محیط زیستی عاری از هر گونه آلودگی، سیستم های جداسازی هر روزه با پیشرفت های چشمگیری روبرو بوده اند. یکی از بزرگترین اهداف در طراحی این سیستم ها، بازدهی بالا، انتخاب گری و مصرف انرژی کم بوده است. در این راستا سیستم های غشائی که دارای مولفه های فوق می باشند به وجود آمده اند و دستخوش تحولات بزرگی شده اند. از جمله می توان به ایجاد غشاءهای مایع که ازلحاظ انتخاب گری نسبت به غشاء های عادی دارای کارآیی بیشتری می باشند اشاره کرد. تنوع در اشکال، گوناگونی مواد حامل برای کاربردهای مختلف، سادگی در ساخت و عدم مشکلات انسجام مکانیکی از مزایای این سیستم ها می باشد.
کروم که در طبیعت عمدتا به دو صورت یون Cr (VI) , Cr(III) یافت می شود. یکی از آلاینده هایی است که با پیشرفت تکنولوژی و ایجاد کارخانه هایی چون کارخانه های فولاد سازی، رنگ سازی و چرم سازی به مقادیر زیاد وارد طبیعت می شود. در این مقاله استفاده از غشاء های مایع و نمک های آمین نوع چهارم در حذف این آلایندهاز پساب های صنعتی و بازیافت مجدد آن مورد بررسی قرار گرفته است. واکنش های صورت گرفته بین یون کرومات و آلیکوات (به عنوان حامل)، اثر پارامترهای مختلف همچون PH، دما، غلظت ، نسبت عمل و … بر روی زمان جداسازی بررسی شد و معادلات ساده ای جهت مدلسازی این فرایند در آینده ارائه شده است.