سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

یعقوب منصورپناه – گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه لرستان
سیدسیاوش مدائنی – گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه رازی کرمانشاه

چکیده:

در حال حاضر روش های فراوانی برای تصفیه آبها و پسابها وجود دارد. از جمله این روشها تکنولوژی غشایی است که باعث تفکیک (دیالیز) و جدا کردن آلودگی ها( NF، UF، MF) و تغلیظپسابهای رقیق و کم کردن حجم آنها( RO)می شود. در مطالعه حاضر سعی شده است تا با استفاده ازفرایند دیالیز امکان جداسازی یونها بررسی شود. دو غشاء پلیمری ۳۰GVHP و PM ساخته شده ازمواد مختلف و با اندازه حفرات متفاوت برای تفکیک یونهای روی و منیزیم به کار برده شد. برای این منظور غلظتهای مختلفی از خوراک(۰/۰۰۱۵، ۰/۰۰۷۶، ۰/۰۱۵، ۰/۰۷۶ و ۰/۱۵ مولار) استفاده شد. اختلاف غلظت بین دو طرف غشاء نیروی راننده برای عمل جداسازی یونها است. با مقایسه ساعتهای مختلف جداسازی برای هر دو غشاء مشخص شد که با افزایش غلظت خوراک، میزان عبور یونها از غشاءPM30ابتدا افزایش یافت و سپس شروع به کاهش کرد. برای غشاء GVHPعبور یونها از غشاء بسیارناچیز است.