سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سومین همایش منطقه ای یافته های پژوهشی کشاورزی و منابع طبیعی (غرب ایران)

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمد دالوند – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی لرستان
محمد مهدی معینی – عضو هیئت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه
میر حسین ببرانوند – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی لرستان

چکیده:

هزینه خوراک اهمیت بالایی در صنعت پرورش گاوهای شیری دارد و در حدود نیمی از کل هزینه ها را تشکیل می دهد. بکارگیری موادخوراکی که پروتئین بالایی دارند و در داخل کشور تولید م یشوند و قیمت ارزانتری نسبت به منابع دیگر پروتئین که از خارج وارد کشور می شوند می تواند برای کاهش هزین ههای تغذیه دام حائز اهمیت باشد. بازده پروتئین خام در گاوهای شیری دارای اهمیت بالایی است. پائین بودن بازده پروتئین خام در نشخوارکنندگان و خوراندن مقادیر بیشتر پروتئین به آنها، علاوه بر افزودن هزین ههای خوراک، سبب دفع ازت به محیط و ایجاد آلودگی در محیط زیست می شود. بهبود شرایط مدیریت و تغذیه مانندکاهش سطح پروتئین خام جیره و افزایش تولید پروتئین میکروبی در شکمبه از راهکارهای افزایش بازده پروتئین در گاوهای شیری هستند.
بازده پروتئی نخام دارای رابطۀ مثبت با نمره وضعیت بدن، درصد پروتئین شیرو درصد لاکتوز شیر دارد، و دارای رابطۀ منفی با ترکیبات خوراک شامل پروتئین خام، پروتئین تجزیه ناپذیر در شکمبه ( RUP ) و الیاف نامحلول در شوینده خنثی ( NDF ) دارد.
یکی از فاکتورهای محدود کننده میزان تولید دام ها در اوایل زایش محدودیت در قابلیت دسترسی پروتئین و اسیدهای آمینه ضروری م یباشد. گاوها پس از زایش برای تأمین نیازهای تولیدی خود شروع به تجزیه و موبایلیزاسیون چربی و پروتئین از منابع بدنی خود می کنند و شدت این عمل بسته به وضعیت نمره بدنی حیوان و میزان تولید حیوان دارد. تجزیه پروتئین بافتی به مدت ۵ هفته پس از زایش ادامه م ییابد و پس از آن به دلیل تأمین نیاز از طریق خوراک این موبایلیزاسیون متوقف می شود( ۱۱ ) . با توجه به محدودیت مصرف کربوهیدراتهای قابل تخمیر به عنوان منبع انرژی برای ساخت پروتئین میکروبی نمی توان به طور کامل بر روی پروتئین میکروبی تکیه کرد و استفاده از سطوح پروتئینی بالاتر و استفاده از منابع پروتئینی با قدرت عبوری بیشتر لازم و ضروری است.