سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین همایش بین المللی بهینه سازی مصرف سوخت در ساختمان

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مجید علیزاده – سازمان انرژی اتمی ایران، مرکز توسعه انرژی های نو
نسترن حجتی – سازمان انرژی اتمی ایران، مرکز توسعه انرژی های نو
مرتضی خلجی اسدی – سازمان انرژی اتمی ایران، مرکز توسعه انرژی های نو
مجتبی رسولی کوهی – سازمان انرژی اتمی ایران، مرکز توسعه انرژی های نو

چکیده:

امروزه بحث انرژی یکی از مهمترین مباحث مطرح در امر توسعه بشمار می رود. انرژی گرمایی، انرژی از نوع گرما است که در داخل زمین وجود دارد. در حقیقت زمین منبع عظیمی از انرژی حرارتی است که این حرارت به طریقه های متفاوت از جمله فورانهای آتشفشانی، آبهای موجود در سیستم های زمین گرمایی و یا بواسطه خاصیت رسانایی (Heat Flow) از بخش های درونی زمین به سطح زمین هدایت می شود. سرزمین ایران بواسطه وجو ماگمانیسم خروج مواد مذاب از ژرفای زمین و پراکندگی آتشفشان های دوران چهارم (کواترتر) از پتانسیل انرژی زمین گرمایی خوبی برخوردار است. مناطقی که در ایران دارای پتانسیل زمین گرمایی بالائی است شامل سبلان، سهند، دماوند ، تفتان و بزمان می باشد در مناطق فوق فشار حرارتی زمین بالا بوده و میزان تغییر گرادیان حرارتی ناهنجار نهان زمین هر ۱۰۰ متر ۱۲ درجه سانتیگراد در برابر ۱۰۰متر ۳ درجه سانتیگراد در حالت نرمال می باشد.