سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدابراهیم هاشمی گرم دره – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه آب دانشگاه صنعتی اصفهان
سیدسعید اسلامیان – دانشیار گروه آب دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

کشور ایران با توجه به موقعیت جغرافیایی و اقلیم خود که در قسمت معتدل نیمکره شمالی قرار گرفته است، همچون بسیاری از کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا در وضعیت مناسبی از لحاظ تامین آب قرار ندارد. بر اساس مطالعاتIWMO ایران در بین ۱۱۶ کشور از نظر بحران آب در رده ۱۴ قرار دارد که نشان دهنده وضعیت نامناسب منابع آب آن میباشد. بر اساس همین مطالعات ایران باید در سال ۲۰۲۵ جهت حفظ وضع موجود بتواند ۱۱۲ درصد به منابع آب قابل استحصال خود بیافزاید که این افزایش می تواند از راههای مختلفی از قبیل افزایش راندمان آبیاری وکاهش تبخیر صورت گیرد. بجز نواحی محدودی از ایران (حاشیه دریای خزر) در سایر مناطق مقدار بارندگی به مراتب کمتر از تبخیر است. به عنوان مثال توان تبخیری محیط در یزد و مناطق کویری ایران در حدود ۳۹۰۰ میلیمتر میباشد. جلوگیری از تبخیر آب در این مناطق از سطح مخازن نگهداری آب، کانالهای آبیاری و دیگر منابع آب باعث افزایش میزان آب قابل بهرهبرداری میشود. پرتوهای رسیده از طرف خورشید به سطح آب و نیز وزش باد در سطح آبها از عوامل مهم تبخیر آب میباشند. استفاده از مواد متنوع در طی تحقیقات مختلف سالهای اخیر برای ایجاد پوشش سطح آبها نتایج رضایت بخشی را حاصل نموده است. استفاده از صفحات پلیاتیلن کاهش تبخیری تا حدود ۹۱% موادپلیاستر تا حدود ۸۲ % و نیز استفاده از صفحات آلومینیومی تا۳۷/۵% را باعث میشوند. در این مقاله به بررسی مطالعات انجام شده در این زمینه و نیز مواد قابل استفاده برای کاهش تبخیر پرداخته میشود