سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فیروز عسکری – کارشناس ارشد علوم دامی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی هرمزگان
کامران رضا یزدی – استاد یار گروه علوم دامی دانشکده علوم زراعی و دامی پردیس کشاورزی و منا

چکیده:

دو گونه گیاهی کهور ایرانی و آکاسیا تورتیلیس (گبر) از خانواده میموزاسه پوشش عمده درخت و درختچه های سواحل خلیج فارس و دریای عمان را تشکیل می دهند . این درختان سالانه مقادیر زیادی میوه (نیام) تولید می کنند که بوسیله دامها از جمله بز ، شتر و گاو در طول فصل خشک مصرف میشوند . به همین منظور این آزمایش در قالب یک طرح آماری کاملا تصادفی با ۸ جیرهآزمایشی حاوی صفر (شاهد) ، ۱۵ ، ۳۰ و ۴۰ درصد نیام کهور و صفر ، ۱۵ ، ۳۰ و ۳۸ درصد نیام گبر و ۳ تکرار ( ۲ بزغاله نر درحال رشد تالی در هر تکرار ) انجام شد . در طی مدت ۹۰ روز ، افزایش وزن ،خوراک مصرفی و ضریب تبدیل غذائی بزغاله های تغذیه شده با جیره های آزمایشی اندازه گیری شد . میانگین وزن نهائی بزغاله های تغذیه شده با جیره های حاوی سطوح صفر ، ۱۵ ، ۳۰ و ۴۰ درصد نیام کهور بترتیب ۲۰/۳۷ ، ۲۰/۴۳ ، ۱۹/۵۰ ، ۱۷/۹۳ کیلوگرم وبزغاله های تغذیه شده با جیره های حاوی سطوح صفر ، ۱۵ ، ۳۰ و ۳۸ درصد نی ام گبر بترتیب ۲۰/۶۱ ، ۲۰/۲۸ ، ۱۹/۹۲ ، ۱۷/۰۷ کیلوگرم بود .همچنین میانگین افزایش وزن روزانه بزغاله های تغذیه شده با جیره های ۱ الی ۴ حاوی نیام کهور بترتیب ۸۲/۷۷ ، ۸۲/۷۶ ، ۶۹/۳۳ و ۵۸/۷ گرم و درگروهی که جیره های حاوی نیام گبر مصرف می نمودند بترتیب ۸۴/۸ ، ۸۳/۳۲ ، ۷۹/۰۷ و ۶۲/۰۸ گرم بود . درتجزیه آماری داده ها،تفاوت معنی داری بین جیره های حاوی ۴۰ و ۳۸ درصد نیام کهور وگبر با دیگر جیره ها مشاهده شد.لذا ، با توجه به نتایج میتوان ازنیام کهور وگبر به میزان ۳۰ درصد در جیره غذائی بزغاله ها بدون آنکه اثرات منفی روی رشد داشته باشد استفاده کرد.