سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: بیست و یکمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

وحید نیری خضرلو – دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تبریز تبریز – ایران
سیدمحمد سیدمحمودی – دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تبریز تبریز – ایران

چکیده:

یکی از ر وشهای متداول برای افزایش راندمان و ظرفیت تولیدتوان در نیروگاههای بخار موجود، بـازتوانی ( Repowering ( می باشد . در بازتوانی، یک یا چند توربین گـاز در کنـار واحـد بخار موجود نصب شده و از طریق ادغام آنها با واحـد بخـار، ظرفیت و راندمان تولید توان افزایش پیدا می کند . با توجـه بـه شرایط نیروگاه بخار موجود، روشهای مختلفی برای بـازتوانی وجود دارد که یکی از آنها که در آن، فرصت استفاده مجدد از بویلر موجود فراهم می شـود، بـازتوانی بـه روش جعبـه هـوا windbox repowering ) ( است . در این روش با نصب یـک یا چند توربین گـاز در کنـار واحـد بخـار موجـود، گازهـای خروجی از توربین گاز به عنوان هوای پیش گـرم شـده بـرای احتراق در بویلر استفاده می شود . به دلیل درصـد پـایین اکسـیژن در خروجـی توربینهـای گـاز
پیشرفته امروزی، بـرای افـزایش درصـد اکسـیژن در واکـنش دهنده های احتراق تکمیلی در بویلر، بـه گازهـای خروجـی از توربین گاز هوای تازه اضـافه مـی شـود . در ایـن مطالعـه اثـر مخلوط کردن هوای تازه با خروجی توربین گـاز در بـازتوانی بررسی شده و دو طرح ممکن برای اینکار یعنی پیش گرمایش یا عدم پیش گرمایش هوای تازه با هم مقایسه شده است .