سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

کامی کابوسی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی
عبدالمجید لیاقت – دانشیار گروه آبیاری دانشگاه تهران
حسن رحیمی – استاد گروه آبیاری دانشگاه تهران

چکیده:

بخش زیادی از اراضی زیرکشت در ایران به علت آبیاری بی رویه، فقدان سیستم زهکشی، تلفات بیش از حد ناشی از پائین بودن راندمان آبیاری و استفاده ازآبهای با کیفیت پائین زهدار شده اند . در حال حاضر درصد زیادی از اراضی قابل کشت ایران به درجات مختلفی به مسائل شوری و قلیائیت و زهکشی مواجه هستند و توسعه شبکه های زهکشی امری انکارناپذیر است . مساحت اراضی با زهکشی زیرزمینی در ایران به درستی معلوم نیست ولی مساحت آن حدود ۱۵۰ هزار هکتار یعنی %۲ کل اراضی فاریاب و ۰/۴ درصد کل اراضی قابل کشت در ایران تخمین زده شده است (۱) علت اصلی توسعه محدود طرحهای زهکشی را می توان هزینه سنگین آنها، به خصوص در زهکشهای زیرزمینی که درصد زیادی از آن مربوط به پوشش های دور لوله می باشد، دانست .
مشکل عمده استفاده از پوشش های شن و ماسه، بالا بودن هزینه های اجرایی آن است به خصوص هنگامی که منابع قرضه در فواصل خیلی دور از محل اجرای پروژه واقع باشند (۵) لذا یافتن راه
حل های جدید و اقتصادی مبتنی بر امکانات و شرایط محلی در رابطه با تولید و بکارگیری انواع جدید لوله و مواد پوششی اطراف آنها امری ضروری به نظر می رسد . از طرف دیگر پوسته برنج به عنوان یکی از تولیدات جانبی کارخانه های شالیکوبی به مقدار فراوان وجود دارد . براساس آمارهای اداره کل آمار و اطلاعات وزارت کشاورزی تولید برنج ایران در سال زراعی ۱۳۸۰-۸۱ بالغ بر ۰۰۰ ، ۷۰۰ ، ۲ تن بوده است که با احتساب %۲۰ پوسته برنج میزان تولید این ماده قریب به نیم میلیون تن می باشد . مطالعات زیادی به منظور استفاده از پوسته برنج در غذای طیور،
تولید کود کشاورزی، عایق بندی و پر کردن مصالح، تولید انرژی و سوخت، جذب و فیلتراسیون آلودگیهای زیستی ( آلودگیهای گازی وآبی ) صورت گرفته است (۲) این تحقیق به منظور بکارگیری پوسته برنج در زهکشی برای دو حالت -۱ پوشش دور لوله -۲ جایگزین لوله زهکش و فیلتر صورت گرفته است .