سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش ملی سد و سازه های هیدرولیکی

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

حسین جاماسبی – کارشناس ارشد سازه، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان
علیرضا مردوخ پور – دکترای ساختمانهای تو

چکیده:

تونلهای هیدرولیکی انتقال آب که با هدف تولید انرژی و نیز تأمین آب مصرفی در بخشهای مختلف احداث می شوند، هم به صورت جریان آزاد هیدرولیکی و هم به صورت جریان هیدرولیکی تحت فشار عمل می نمایند. به استثنای تونلهای قدیمی و حفاری شده در سنگ، تونلهای جدید امروزه پوشش داده می شوند. هدف از پوشش کردن تونلهای انتقال آب، فراهم آوردن پایداری سازه ای جداره های حفاری شده و نیز غیرقابل نفوذ ساختن جداره های تونل در برابر نشت آب می باشد. به طور اخص، آب بندی تونلها با مصالح دو هدف عمده دارد. نخست به حداقل رساندن نفوذ آب به جداره های در تماس با آب و دوم کاهش میزان افت هیدرولیکی جریان در مسیر تونل. برای نیل به اهداف مذکور پوششهای سنتی به تدریج کنار گذاشته می شوند و استفاده از مواد پلیمری، به ویژه ژئوممبرین ها امروزه گسترش یافته اند. بر حسب نوع جریان انتقال یافته در تونلهای انتقال آب، ژئوممبرین ها به دو صورت در اروپا و آمریکا به کار گرفته می شوند که به تشریح آنها پرداخته می شود.