سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنگره مشترک سیستم های فازی و سیستم های هوشمند

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد طَیرانی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
محمد رضا اکبرزاده توتونچی – دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

الگوریتم های ژنتیک کوانتوم الگوریتم هایی هستند که با الهام گیری از نظریه فیزیک کوانتوم، از کوانتوم-بیت به عنوان پایه نمایشِ ژنتیکیِ اطّلاعات استفاده می کنند. ساختارِ احتمالاتیِ این گونه نمایش موجب می شود اجتماعِ پاسخ ها در این الگوریتم ها از گستردگیِ بالاتری برخوردار باشد چرا که هر ژن تواناییِ نمایشِ حالات زیادی را داراست. مقادیر α و β از کوانتوم-کروموزوم ها در ابتدای اجرای الگوریتم مساوی با هم و برابر با (در متن اصلی موجود می باشد) تعیین می شوند، و این به معنیِ مقدار دهیِ کاملاً تصادفی به اجتماعِ پاسخ ها است. تعیین مقدار اولیه مناسب برای الگوریتم می تواند تأثیرِ بسزایی در همگراییِ الگوریتم داشته باشد. در الگوریتم های تکاملی هرچه ابعاد مسئلهبالاتر می رود از بهینگیِ پاسخِ یافت شده کاسته می شود. در اینجا م یکوشیم با استفاده از ایده الگوریتم های تقسیم و حل روشی برای تعیین مقدار اولیه مناسب برای الگوریتم های ژنتیک کوانتوم ارائه کنیم.