سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

علی نظری – فوق لیسانس مهندسی صنایع مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب استان گلستان
محمدعلی سلیمی – معاون برنامه ریزی و بهبود مدیریت دانشجوی فوق لیسانس مدیریت اجرائی
رقیه ایوبی – کارشناس تحقیقات علوم اقتصادی

چکیده:

قرن حاضر با پیچیده تر شدن مسایل و لزوم تصمیم گیری های سریع مدیران، روش های سنتی، کارآمد نیستند و نیاز مبرم به ایجاد روش های دقیق و مدیریت علمی احساس می شود . نگرشی سامانه ای، پاسخی به این نیاز است . تفکر سامانه ای روشی برای کل نگری است . چارچوبی است که پیام مؤکد آن شناخت روابط داخلی پدیده هاست و نه شناسایی تک تک آنها و همچنین ادراک الگوهای تغییر و تحول است و نه شناختی ایستا . در تفکر سامانه ای این فرض که کسی یا چیزی به تنهایی مسئول مسایل و وقایع می باشد، باطل است و وجود پس خور و حلقه های علیتی، تمامی افراد را مسئول بروز مسایل در سامانه می داند . مدیریت، تضمین کیفیت یک سامانه است و مدیریت کیفیت به معنای هدایت این سامانه توسط مدیریت رده بالای سازمان خواهد بود . الگوهای تضمین کیفیت در قالب سری استانداردهای ایزو ۹۰۰۰ بیان شده اند . این استانداردها از یک سو موجب ایجاد سامانه ای برای بهبود کیفیت می شود و از سوی دیگر برای همه این اعتقاد را به وجود می آورد که عرضه کننده، مطابق آنچه که ادعا می ک ند، عمل می کند و شواهدی کافی ( سوابق کیفیت ) برای این ادعا دارد . هدف اصلی ایزو بهبود سامانه ها و فرایندها و در نتیجه بهبود مستمر کیفیت در سازمان هاست . سیر تحول کیفیت از کنترل کیفی محصول آغاز و به کنترل کیفی فر آیند، تضمین کیفیت و نهایتاً مدیریت کیفیت و مدیریت کیفیت جامع(TQM )ختم می شود . در این تجربه آثار و نتایج پیاده سازی مدل تعالی سازمان به عنوان افزایش کارائی سیستم مدیریت کیفیتISO 9000 در شرکت آب و فاضلاب مورد بررسی قرار می گیرد