سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: کنگره ملی علوم انسانی

تعداد صفحات: ۲۹

نویسنده(ها):

منصورعلی حمیدی – عضو هیأت علمی دانشگاه الزهراء

چکیده:

ازدیدگاه سازایی گری،آدمی در گذر روزگار می آموزد که چگونه به پدیده های جهان هستی واکنش نشان دهد. این واکنش ها همچون آدمی، سرشتی سه سویه دارند:شناختی،دل خاسته ورفتاری .به چنین واکنش های از پیش آموخته ، بازخورد می گوییم؛چون در برخورد با پد یده های گوناگون از ما سر می زنندو از پدیده ای به پدیده دیگر ناهمانندند ؛همان گونه که از فر دی به فرد دیگر ناهمانندی دارند.این گونه باز خورد ر ودرروی فرهنگ قرار می گیردچون فرهنگ ر ا نیز می توان دستاوردهای شناختی،دل خاسته ورفتاری آدمی دانست.رودررویی بازخورد و فرهنگ از این روزن است که یکی سرش تی فردی داردودیگری گروهی ! ازاین رو، از هم جدا نشدنی هستند ؛ همان گونه که فردوگروه چنینند .بازخوردها و فرهنگ ها گوناگونند و در میان آنها بازخورد دانش پژوهانه و فرهنگ د انش « چون بود » دانش پژوهی است که میزان استواری و گسترده گی آن، زمینه ساز پژوهی در هر کشوری و هر زمینه ای می شود. مراد از گونه نخست ، بازخوردی است که یک دانش پژوه راستین به هستی و به ویژه به کنش ار جمند دانش پژوهی دارد. مراد از گونه فرهنگی هم آگاهی ها ، باورداشت ها ، ارزش ها و رفتارها و دستاوردهایی است که گروه دانش پژوهان را یک گروه می کنند