مقاله اسطوره هاي برجسته در شعر عبدالوهاب البياتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در زبان و ادبيات عربي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني مشهد) از صفحه ۲۰۵ تا ۲۲۹ منتشر شده است.
نام: اسطوره هاي برجسته در شعر عبدالوهاب البياتي
این مقاله دارای ۲۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسطوره
مقاله عبدالوهاب البياتي
مقاله سندباد
مقاله سيزيف
مقاله تموز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي ايوكي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عبدالوهاب البياتي ( ۱۹۹۹ – ۱۹۲۶٫م) از جمله شاعراني است که اسطوره در شعرش حضوري فعال دارد و از بسامدي بالا برخوردار است و سازه اصلي تفسير پذيرترين سروده هايش را تشکيل مي دهد. او با فراخواني اسطوره هاي کهن و دخل و تصرف در آنها، در پي آن است تا ضمن اصالت بخشي به اثر ادبي خود، پوشيده تر و ادبي تر به ابراز ايده هايش بپردازد. کار او نقل ساده اسطوره نيست، بلکه برداشت جديد و متفاوتي از آن دارد و با زبدگي چشمگير، تفسير تازه تر و عميق تري از اسطوره ها به نمايش مي گذارد. او با انعطاف پذير ساختن و آشنايي زدايي در چهره آنان، تجربه هاي معاصر خود را بر آنان حمل مي نمايد. روانشناختي اسطوره هاي شاعر نشان از آن دارد که شخصيت اسطوره اي در واقع همان «من» هاي خود شاعرند که به شکلهاي گوناگون از نيتها، آرزوها، اشتياقها و انگيزه هاي وي خبر مي دهند. شخصيتهاي اسطوره اي بياتي همگي دغدغه سياسي – اجتماعي دارند و از دردي مشترک مي نالند و خواهان آزادي سياسي و عدالت اجتماعي هستند. در نگاه کلي مي توان گفت: اسطوره هاي وي عهده دار انديشه فدا دهي، زندگي در مرگ، خوارشدگي عاطفي، ماجرا جويي، احساس غربت و همزاد پنداري اند.
در اين جستار با نگاهي گذرا به روند اسطوره گرايي در شعر معاصر عربي، از شيوه به کارگيري و کارکرد اسطوره هايي همچون سندباد، سيزيف و تمّوز در شعر عبدالوهاب البياتي سخن رفته است.