مقاله اسلوب مقامات در بوستان سعدي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در سبك شناسي نظم و نثر فارسي (بهار ادب) از صفحه ۵۵ تا ۷۵ منتشر شده است.
نام: اسلوب مقامات در بوستان سعدي
این مقاله دارای ۲۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سعدي
مقاله بوستان
مقاله گلستان
مقاله مقامه سرايي
مقاله مقامه منظوم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح نژاد نقي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقامات يكي از انواع ادبي سنتي در ادب عربي و فارسي است. اين نوع ادبي را بديع الزمان همداني (فوت ۳۹۸ هـ.ق) در زبان عربي ابداع كرد. ابوالقاسم حريري (فوت ۵۱۶ هـ.ق) اين نوع ادبي را در ادب عربي به كمال رساند. مقامه نويسي در ادب عرب در قالب آثار منثور محصور نماند. بلكه با تحول و تطور گاهي در جامه نظم هم خود نمايي كرد. در ادبيات فارسي اين نوع ادبي مورد اقتفا قرار گرفت. نويسندگان فارسي با حفظ اصول مقامه نويسي عربي و لحاظ اقتضائات زبان فارسي در اين شيوه سخن پردازي تصرفات و نوآوريهايي هم روا داشتند. مقامات قاضي حميد الدين بلخي( فوت ۵۵۹ هـ.ق) نمونه مقامه نويسي اثر پذيرفته از ادب عربي است. سعدي در نوشتن گلستان كه به نثر است از اسلوب مقامات پيروي كرده، قولي كه عده اي از صاحبنظران برآنند. سهل است او حتي با نوآوري، به تاسي از مقامه پردازان ادب عرب كه از روي تفنن يا نوآوري به صورت منظوم به مقامه سرايي پرداخته اند، ترجيح داده است در سرودن مقامه به نظم فارسي نيز طبع آزمايي كند. در اين مقاله به بررسي يك نمونه از مقامه سرايي منظوم در بوستان مي پردازيم.