مقاله اشتراک ها و اختلاف هاي زبان فارسي با ترکي آذربايجاني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۸ در بهارستان سخن (ادبيات فارسي) از صفحه ۷۳ تا ۹۸ منتشر شده است.
نام: اشتراک ها و اختلاف هاي زبان فارسي با ترکي آذربايجاني
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رده شناسي (Typology)
مقاله پيوندي (Agglutinative)،ترکي آذربايجاني (Azarian turkish)
مقاله عناصر زباني (Lingual elements) هماهنگي آواها (Harmony of voices)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قره آغاجلو سعيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زبان يک نظام است و هر نظامي داراي عناصري است و اختلافات زباني و گوناگوني آن در عناصر زبان بوده، هر زباني علاوه بر همگاني هاي زباني، قواعد ويژه خود را دارد.
زبان رايج در منطقه شمال غرب ايران ترکي  آذربايجاني است و در روند آموزش هدايت شده و کاربرد زبان دوم در مناطق دو زبانه باعث تداخل در عناصر زباني مي شود. لذا لازم است دو زبان فارسي و ترکي آذربايجاني از نظر رده شناسي و عناصر زباني مورد بررسي قرار گيرد. در اين مقاله نخست به تعاريف و مباني هر يک از عناصر زباني از نظر صاحبنظران پرداخته شده، سپس اختلاف ها و اشتراک هاي ساختاري دو زبان در سطوح؛ واج، هجا، واژک و واژه، گروه و ترکيب و نيز جمله تحليل گرديده است. اکثر واج هاي زبان فارسي در ترکي آذربايجاني وجود دارد و ترکي آذربايجاني چند واج بيشتر از زبان فارسي دارد.
ساختار هجا در ترکي آذربايجاني جايگاه ويژه اي دارد و قانون هماهنگي آواها بر اين زبان حاکم است. ساختار واژه، گروه و ترکيب متفاوت با زبان فارسي است و ساختار جمله با فارسي يکسان است و حرف ربط در ترکي آذربايجاني وجود ندارد و براي پيوند جملات مرکب از وجوه مصدري، وصفي، قيدي و … افعال استفاده مي شود.