مقاله اصلاح آلودگي متقابل در تصويربرداري اسپکت همزمان تاليوم – تکنسيوم از قلب با روش تلفيقي – تفاضلي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۸ در مجله فيزيك پزشكي ايران از صفحه ۵۸ تا ۷۱ منتشر شده است.
نام: اصلاح آلودگي متقابل در تصويربرداري اسپکت همزمان تاليوم – تکنسيوم از قلب با روش تلفيقي – تفاضلي
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلودگي متقابل
مقاله اسپکت همزمان
مقاله تاليوم
مقاله تکنسيوم
مقاله NCAT
مقاله SimSET
مقاله تلفيق

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كلانتري فراز
جناب آقای / سرکار خانم: رجبي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: يعقوبي ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: بيطرفان رجبي احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: يکي از روشهاي معمول در اسپکت قلب بکارگيري دو ايزوتوپ تاليوم (۲۰۱Tl) در حالت استراحت و تکنسيوم (۹۹mTc) در حالت فعاليت است. به صورت نظري و با بکارگيري پنجره هاي انرژي مختلف، اين آزمون مي تواند به صورت تصويربرداري همزمان با کمک دو پرتودارو صورت گيرد. تنها اشکال اين روش ايجاد آلودگي متقابل ناشي از ثبت پرتوهاي پراکنده تکنسيوم و همچنين پرتوهاي X اختصاصي توليد شده در کوليماتور در تصوير تاليوم مي باشد. هدف اين تحقيق استفاده از روش پنجره مياني براي اصلاح اين آلودگي است.
مواد و روشها: با استفاده از فانتوم رياضي NCAT يک فانتوم نوعي از قفسه سينه و ارگانهاي داخلي آن توليد شد. يک چشمه خطي بسيار نازک تکنسيوم در محدوده قلب تعبيه گرديد بدون اينکه اکتيويته ديگري در ساير ارگانها باشد. شبيه ساز SimSET براي تصويربرداري از اين فانتوم در انرژيهاي مختلف بکار گرفته شد. براي يافتن توابع ارتباط بين نماها در انرژيهاي مختلف، از تئوري تلفيق وارون استفاده شد. توانايي اين توابع در سه مرحله مورد ارزيابي قرار گرفت: شبيه سازي مونت کارلو، استفاده از فانتوم فيزيکي و مطالعه باليني. نهايتا تصاوير مربوط به ۱۱ بيمار که داراي نتايج آنژيوگرافي بودند، بصورت اسکن همزمان در پنجره هاي مختلف بدست آمد. کيفيت اين تصاوير قبل و بعد از اصلاح، با تعيين کنتراست ضايعه و يا کنتراست ديواره به حفره قلب با هم مقايسه شد.
نتايج: تابع دو بعدي جديدي با الگوي نمايي و مرکزيت بلند براي مرتبط ساختن تصوير پرتوهاي پراکنده تکنسيوم به تصوير پنجره مياني معرفي شد. همچنين پرتوهاي X توليد شده در کوليماتور از تلفيق يک تابع گوسي با تصوير اصلي تکنسيوم مدلسازي شدند. افزايش معني دار کنتراست تصاوير تاليوم را در هر مرحله از تحقيق بعد از اصلاح شاهد بوديم. در مقايسه با ساير روشهاي مشابه، نتايج بهتري با اين توابع پيشنهادي حاصل شد.
بحث و نتيجه گيري: با روش پيشنهادي بازگرداندن کنتراست تصاوير همزمان تاليوم در حد تصاوير تاليوم به تنهايي مقدور است. اگرچه تنها پارامتر کنتراست نمي تواند مبين ارزش بالاي کلينيکي تصاوير باشد و نياز به بررسيهاي بيشتر بخصوص کلينيکي با حجم بالاي نمونه احساس مي شود. مزيت هاي زيادي در تصويربرداري همزمان از دو ايزوتوپ وجود دارد. اين پروتکل زمان تصويربرداري و مشکلات آنرا به نصف کاهش مي دهد. همچنين ثبت مشابه تصاوير در حالت استراحت و فعاليت، اصلاح تضعيف و حرکت را براي فيزيسيست و تفسير تصاوير را براي پزشک تسهيل مي نمايد.