سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پانزدهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

پیمان خیاط زاده – دانشجو ی کارشناسی ارشد – دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی هوافضا
کریم مظاهری – استاد – دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی هوافضا

چکیده:

الگوریتم های ژن تیک چشم انـداز جدیـدی در حـل مـسایل بهینـه سـازی پیچیده، گشوده اند . در اینجا توسـعه الگـوریتم هـای ژنتیـک بـرای بهینـه سازی نازل های همگرا – واگرا مورد مطالعه قرار گرفته است . ابتدا یک روش عددی مرسوم در دینامیک سیالات محاسباتی برای حل مساله فـوق ارایـه شده و معیارهای بهینه سازی و شاخص های ارزیابی ( ازجمله توز یـ ع فـشار دلخواه، محل شوک دلخواه و حداکثر ن یروی رانش ) تدوین گشته اند . پـس از معرفی الگوریتم ژنتیک ساده، پارامترهای این روش مانند احتمال ترکیب و جهش، و تعداد جمع یت در هر نسل جهت بهینه سازی الگوریتم انتخاب شده اند . پس از اثب ات صحت روش عـدد ی د ینامیـ ک سـ یالات محاسـبات ی مورد اسـتفاده و روش الگـور یتم ژنت یـ ک، کـارآ یی روش بـرا ی پارامترهـا ی مختلــف بررســی و پارامترهــای بهینــه بدســت آمــده انــد . براســاس ایــن پارامترهای بهینه می توان مساله بهینه سازی نازل همگرا – واگرا ر ا با کمتـر از ۱ /.% اجراهای واقعی حل نمود