سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

صمد بنیسی – دانشیار دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده فنی، بخش مهندسی معدن
محسن یحیائی – سرپرست کارخانه زغالشویی شرکت اینترکربن

چکیده:

اکثر روش های کانه آرائی در محیطی که محتوی مقدار قابل توجهی آب است انجام می شوند. لذا بازیابی و استفاده مجدد آب همراه باطله ضروری است. کارخانه زغالشویی شرکت اینترکاربن واقع در شهرستان زرند از باطله فلوتاسیون کارخانه زغالشویی شرکت معادن زغالسنگ کرمان با بکارگیری مدار سیکلون-مارپیچ زغالسنگ حرارتی تولید می کند. برای بازیابی آب از باطله ۶ استخر باطله و یک تیکنر به قطر ۲۲ متر و ارتفاع ۴/۵ متر بکار گرفته می شود. به دلیل تفاوت در درصد جامد خوراک ورودی به تیکنر با مقدار در نظر گرفته شده در زمان طراحی، سرریز تیکنر فاقد کیفیت و شفافیت مورد نیاز فرآیند بود. به دلیل مشکلات موجود در زمان استفاده از این استخرها برای بازیابی آب، طرح بهینه سازی و راه اندازی مجدد تیکنر به منظور بازیافت بخش عمده آب باطله کارخانه قبل از انتقال به استخرهای باطله انجام گردید. مراحل بهینه سازی شامل کاهش درصد جامد خوراک ورودی به تیکنر بصورت مقطعی با یک روش ابداعی، تغییر سیستم ورود خوراک به داخل تیکنر و ایجاد شبکه توزیع فلوکولانت در قسمت های مختلف بود. همچنین سیستم آماده سازی فلوکولانت، به منظور افزایش تاثیر فلوکولانت، تغییر داده شد. بررسی های آماری نشان داد که پس از بهینه سازی و راه اندازی مجدد، متوسط بازیابی آب توسط تیکنر ۸۰ % بود. پس از را ه اندازی مجدد تیکنر، در مقایسه با قبل از بکارگیری تیکنر مشخص شد که به دلیل کاهش درصد جامد آب برگشتی از مقدار متوسط ۱۷/۵ % به ۰/۱۵% مقدار راندمان خشک کلی کارخانه در مقایسه با سال های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ به ترتیب به میزان ۳/۱% و ۹/۴%بهبود یافت. بررسی های اقتصادی نیز نشان داد که با را ه اندازی مجدد تیکنر انتظار می رود که به میزان ۳۷۲،۴۴۴،۰۰۰ ریال در تخلیه استخرهای باطله صرفه جویی شود. همچنین میزان صرف هجویی در مصرف برق در بخش استخرهای باطله ۷۹ % محاسبه شد