سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین همایش علمی تحقیقی مدیریت امداد و نجات

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

شهرام علمداری – مدیر گروه طب اورژانس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و رئیس مرکز مدیریت
محمدحسین میردهقان – رزیدنت بیهوشی دانشگاه علوم پزشکی ایران

چکیده:

آنچه از روز ازل برای بشر از اولویت نخست برخوردار بوده و باعث تداوم نسل بشر شده، حفظ حیات بوده و بشر در گذر سالیان مهارت کنترل و مهار بسیاری از عوامل مرگ زا را کسب نموده است. آنچه را که نیاز به تعقل و تدبیر داشته انسان به بهترین نحو ممکن در آن غوطه نموده و بهترین راهکار را برای ادامه حیات سالم و مرفه استخراج نموده و بکار گرفته است اما بلایای طبیعی ظاهرا همواره به صورت معضلی حل نشدنی ذهن آدمی را به خود مشعول کرده است. از ویژگی های مهم بلایای طبیعی یکی قابل پیش بینی نبودن و سرعت فوق العاده وقوع آن است. در رویارویی با بلایای طبیعی و در راس آن زلزله سخن از ماهها روزها و حتی ساعت ها نیست سخن از ثانیه ها و دقیقه ها است. تدبیر زلزله نه در آن ثانیه ها که در روزها و سالهای متمادی قبل از آن امکان پذییر است. حوادث را امروز و در سکون و آرامش زمین را در می یابیم نه در فردای تلاطم و خشم زمین.
مانور پاسخی است به این نیازها و راه حلی برای مسئله. مانور مجموعه ای است از راهکارهای مناسب که از قبل از وقوع فاجعه به منظور بالابردن سطح آگاهی و آموزش مهارت های عملی با تعمیم به کل جامعه طراحی شده است. درحقیقت مانور شبیه سازی شرایط بحرانی است و مجموعه تمرینهایی است که برای ارزیابی و پایش برنامه های تدوین شده جهت مقابله باحوادث بکار می رود و در مجموع هدف از انجام تمرین های فوق ارتقای سطح آمادگی در جامعه است. نباید با انجام یک مانور کلیه ابعاد یک برنامه را ارزیابی کرد لذا باید هدف دقیق یک مانور و ابعادی از برنامه که باید در یک مانور ارزیابی گردند دقیقا تعریف شوند. مانور می آموزد آنجا که وحشت و ترس قدرت تصمیم گیری و امکانات بالقوه موجود جهت ارائه خدمات جامع بالفعل به تمام آسیب دیدگان جامعه بهره جست.