مقاله افزايش شيب سرعت رشد و تکثير سلول هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از نمونه مغز استخوان انسان در حضور سيليمارين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در گياهان دارويي از صفحه ۱۵۶ تا ۱۶۴ منتشر شده است.
نام: افزايش شيب سرعت رشد و تکثير سلول هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از نمونه مغز استخوان انسان در حضور سيليمارين
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سيلي مارين
مقاله سلول هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از مغز استخوان انسان
مقاله تکثير
مقاله بقا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي آشتياني حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: علامه عبدالامير
جناب آقای / سرکار خانم: حميدي پور ندا
جناب آقای / سرکار خانم: رستگار حسين
جناب آقای / سرکار خانم: سليماني مسعود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سلول هاي بنيادي مزانشيمي، از دسته سلول هاي بنيادي غيرخونساز در مغز استخوان مي باشند. جداسازي راحت و توان تکثيري بالاي اين سلول ها در کنار حفظ توانايي تمايزي آنها به بافت هاي مختلف، اين سلول ها را به ابزار مناسبي جهت استفاده هاي درماني تبديل کرده است. در سال هاي اخير تلاش هاي زيادي در زمينه شناسايي ترکيبات موثر بر افزايش رشد اين سلول ها و نگهداري آنها در حالت تمايز نيافته صورت گرفته است. سيلي مارين يک آنتي اکسيداني قوي و يک ترکيب ضدالتهابي است و تاثير مثبت آن بر بقا و رشد تاکنون در رده هاي سلولي مختلفي به اثبات رسيده است.
هدف: هدف اين مطالعه، بررسي تکثير hBMSCs در حضور دوزهاي ۵۰mg/ml،۷۵  و ۱۰۰ سيلي مارين در يک دوره ۱۴ روزه و همچين اندازه گيري درصد بقاي hBMSCs، دو روز پس از تيمار سلول ها و به دنبال آن يافتن يک الگوي مناسب براي تيمار سلول هاي بنيادي مزانشيمي با سيلي مارين به منظور افزايش سرعت تکثير سلول ها بود.
روش بررسي: سلول هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از مغز استخوان انسان در پاساژ سوم، با در نظر گرفتن گروه کنترل، به ۱۲ گروه تقسيم و با ۵۰mg/ml،۷۵  و ۱۰۰ سيلي مارين به مدت ۲، ۷ و ۱۴ روز تيمار شدند. درصد بقا در روز دوم با استفاده از تست تريپان بلو محاسبه و روند رشد با رسم منحني روز – پاسخ براي دوزهاي مشخص شده، بررسي گرديد.
نتايج: درصد بقا در گروه هاي تيمار شده با دوزهاي ۵۰mg/ml،۷۵  و ۱۰۰ به ترتيب ۸۹، ۹۳ و ۹۶ درصد محاسبه شد که در مقايسه با گروه کنترل (۸۳ درصد) افزايش معني داري داشت. با مقايسه ميزان تکثير hBMSCs در روزهاي ۲، ۷ و ۱۴ با دوزهاي ذکر شده سيلي مارين، شاهد افزايش درصد رشد سلول هاي تيمار شده در مقايسه با گروه کنترل در روزهاي دوم تا هفتم و کاهش درصد رشد از روز هفتم تا چهاردهم در حضور سيلي مارين در مقايسه با گروه کنترل بوديم.
نتيجه گيري: تيمار سلول ها با سيلي مارين در مدت زمان مشخص، مي تواند با افزايش ميزان بقاي سلول هاي بنيادي و همچنين افزايش سرعت رشد، کارايي اين سلول ها در حيطه باليني را افزايش دهد.