سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: هفتمین کنفرانس نیروگاه های برق
تعداد صفحات: ۷
نویسنده(ها):
اسماعیل رمضانی اقداش – شرکت مدیریت نیروگاههای گازی خراسان
مهدی صابریان – شرکت مدیریت نیروگاههای گازی خراسان
حمید مطیعی – شرکت مدیریت نیروگاههای گازی خراسان
منا مسعودی – شرکت مدیریت نیروگاههای گازی خراسان

چکیده:
توربین های گازی در مدل های متفاوت و متنوع دارای دامنه وسیعی از مشخصات عملکردی می باشند. علیرغم راندمانهای نسبتاپایین- خصوصا در توربین گاز با سیکل ساده- بدلیل ساختار فنی ، سهولت و سرعت در نصب و راه اندازی و نیز سهولت و سرعتدر استارت و بارگیری آنها باعث شده تا نیروگا ههای گازی یکی از منابع عمده تولید برق در کشور محسوب شوند که حدودا نیمیاز ظرفیت تولید شبکه سراسری برق را بعهده داشته و نقش اساسی در مدیریت بار شبکه خصوصا هنگام اوج مصرف و نیز بارهایجزئی ایفا می کنند. عمده این منابع تامین انرژی الکتریکی که خود نیز از مصرف کننده های عمده سوخت در کشور بشمار میروند علیرغم قابلیت تبدیل به سیکل ترکیبی همچنان به صورت گازی بهره برداری می شوند و این امر باعث شده است که توربیناین قبیل واحد ها در مواقع غیر ضروری نیز با راندمان های کمتر و در دمای بالا کار کرده و منجر به پیش آمدن آسیب های جدی در قطعات داغ واحد گردد.در این مقاله با بررسی مانور انجام شده در IGV یکی از واحد های گازی نیروگاه شیروان به روند کاهش TETC و دمای ورودی توربین و به طبع آن افزایش راندمان و کاهش آسیب های پیش آمده در قطعات داغ پرداخته و ضرورت اعمال آن را بر کلیه واحد های گازی با این قابلیت بیان می کنیم.