سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: کنفرانس فیزیک ایران ۱۳۸۷

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

نگار حسینی نسب – پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره شناسی دانشگاه تبریز-گروه فیزیک دانشکده
حبیب تجلی – پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره شناسی دانشگاه تبریز-گروه فیزیک دانشکده
علی قنادزاده – پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره شناسی دانشگاه تبریز- گره شیمی دانشکده ع
محمدصادق ذاکر حمیدی – پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره شناسی دانشگاه تبریز- گره شیمی دانشکده ع

چکیده:

کارایی رنگینه های لیزری،شدت های گسیل بالایی از آنهارا طلب می کند. برای این منظور به چگالی های بالایی از آنها در حلال های مربوطه اشان نیاز است که درمحلول های معمولی از طریق تجمع مولکولی محدود می شود.در این مقاله برای بر طرف سازی این محدودیت، محیط پلیمری هایدروژلی با اندازه ها ی مختلف حفره ، برای کنترل بر هم کنش های پلیمر – رنگینه و همچنین تجمع رنگینه – رنگینه مورد استفاده قرار گرفته است. بدین طریق با کپسوله شدن رنگینه ها در پلیمر ،تجمع کاهش یافته و امکان افزایش غلظت به منظور دستیابی به کارایی بالا فراهم می آید .این اثر از طریق اسپکتروسکوپی جذبی و گسیلی به طور تجربی بررسی شده است و نشان داده شده که می توان به کارایی بالای لیزر های رنگی دست یافت.