سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین همایش روشهای پیشگیری از اتلاف منابع ملی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سعید جلیلی – دانشگاه تربیت مدرس، گروه مهندسی کامپیوتر
سیدمرتضی بابامیر – دانشگاه کاشان، گروه مهندسی کامپیوتر

چکیده:

شبکه اینترنت جزایر اطلاعاتی را به همراه مردمی که در اینترانت¬های همکار و در عرض اینترنت جهانی در جستجوی اطلاعات آن جزایر هستند، به آسانی و به طور مؤثر به یکدیگر مرتبط می¬سازد. اشتراک اطلاعات بدون ملاحظه محل فیزیکی آنهااَشکال جدید تلاش¬های اجتماعی و همکاری¬های مجازی را ارتقا داده است. یک محیط بزرگ مجازی، سازمانی است که به محل¬های جغرافیایی خاص و عضو بودن در یک سازمان محدود نمی¬گردد، بلکه بوسیله همکاری¬های گسترده در میان گروهی از افراد که در سایت¬های توزیع شده¬ی جزایر اطلاعاتی اینترنت پراکنده¬اند، شکل می¬گیرد. این افرادمی توانند بخش¬هایی از متفقین ساخت پروژه و یا حتی افرادی باشند که به طور مستقل و خارج از هر گونه ارتباط محیطی با یکدیگر کار می¬نمایند.
در چنین محیطی ساخت و نگاهداری محصولات اطلاعاتی پیچیده مانند تولید نرم¬افزار، طراحی محصولات، نگارش کتاب بوسیله دهها مولف، نگارش مقاله بوسیله چندین مؤلف، مبارزات تبلیغاتی، تهیه مستندات فنی و غیره می¬تواند با کاهش هزینه زمان و فارغ از موانع اداری، سازمانی و مکانی انجام شود. لوازمی که حداقل برای تشکیل یک محیط بزرگ مجازی نیاز هستند، یک هدف و فضای اطلاعاتی مشترک، ابزار همکاری و مردمی که می¬خواهند کار را به اشتراک بگذارند، می¬باشند. شبکه اینترنت یک حداقلی را برای تأسیس چنین محیطی فراهم می¬سازد. این حد¬اقل، مکانیزم¬هایی برای خواندن از فضای اطلاعاتی مشترک و پشتیبانی همکاری از طریق پست الکترونیکی است. بنابراین شبکه اینترنت شالوده مورد نیاز را برای یک محیط بزرگ مجازی دارد. هدف این مقاله مشخص¬کردن جنبه¬هایی از کار است که برای بهبود و توصیه راه¬های خاصِ تحقق یک محیط بزرگ همکاری مجازی لازم است در این شبکه منظور شود تا هزینه¬های ساخت پروژه¬های گروهی کاهش یابد و موانع اداری، سازمانی و جغرافیایی مانع تحقق آن نشود.