سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

احد پامچی – دانشجوی دکتری اصلاح نباتات گرایش مهندسی ژنتیک و ژنتیک مولکولی دانشگاه
فردوس رستگاری جزی – هیئت علمی مرکز ملی مهندسی ژنتیک و تکنولوژی زیستی تهران
سیروس قبادی – هیئت علمی گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
امیر موسوی – هیئت علمی مرکز ملی مهندسی ژنتیک و تکنولوژی زیستی تهران

چکیده:

پرولین به عنوان یک اسمولایت مهم، در تعدیل فشار اسمزی سلول تحت تنش کم آبی تقش اساسی دارد. در سلول های گیاهی، آنزیم دلتا – ۱- پرولین – ۵ – کربوکسیلات سنتتاز (P5CS) صورت می گیرد که تحت شرایط خشکی، فعالیت این آنزیم تشدید شده و مقدار پرولین را در داخل سلول به حدی بالا می برد که از خسارت زیاد کم آبی به گیاه جلوگیری می نماید. در این پروژه، ژن کد کننده آنزیم P5CS که تحت کنترل پروموتور ۳۵S ویروس موزاییک گل کلم قرار داشت در ناقل دوگانه pBI121 حاوی ژنهای gus و nptII کلون گردید و سپس این ناقل به باکتری Agrobacterium tumefaciens سویه (pGV3101) C58 انتقال یافت. باکتری اخیر برای تولید گیاهان توتون تراریخته حاوی ژن p5cs به کار گرفته شد. با تکثیر قطعه ۷۶۵ جفت بازی توالی داخل ژن p5cs از گیاهان تراریخته و نیز شکل رنگ آبی در بافت این گیاهان، انتقال موفقیت آمیز کلون حاوی ژن p5cs به داخل گیاهان توتون به روش انتقال با آگروباکتریوم تأیید گردید. میزان پرولین تولید شده در گیاهان تراریخت نسل T0 در مقایسه با گیاهان شاهد تحت شرایط آبیاری معمولی و تنش ۵ روزه اندازه گیری شد که تفاوت معنی داری در بین آن ها وجود داشت. به دلیل شیمر بودن گیاهان تراریخت نسل T0، با دو نسل خودگشنی گیاهان تراریخت نسل T2 حاصل گردید. تیمارهای شوری از صفر تا ۲۵۰ میلی مولار NaCl در دو مرحله جوانه زنی و رشد رویشی گیاه تراریخت به همراه شاهد انجام شد بعداز گشت دو تا سه هفته درصد جوانه بذور تا ۱۶ روز یادداشت برداری شد که اختلاف معنی داری در سطح یک درصد بین گیاه تراریخت با گیاه شاهد به دست آمد.